Rozliczenie VAT w typowym ujęciu polega na porównaniu dwóch wielkości:
- podatku należnego – wynikającego ze sprzedaży (VAT "odprowadzany" od sprzedaży),
- podatku naliczonego – wynikającego z zakupów, który co do zasady można odliczyć.
Mechanizm rozliczenia jest stały: VAT do rozliczenia = należny − naliczony. Następnie trzeba poprawnie zinterpretować znak wyniku:
- gdy wynik jest dodatni, powstaje zobowiązanie, czyli kwota do wpłaty do urzędu skarbowego,
- gdy wynik jest ujemny, powstaje nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, którą zwykle można przenieść na kolejny okres lub wnioskować o zwrot.
W podanych fragmentach deklaracji VAT-7 suma podatku należnego wynosi 81 650 zł, a suma podatku naliczonego do odliczenia wynosi 75 900 zł. Obliczamy różnicę:
81 650 zł − 75 900 zł = 5 750 zł.
To oznacza, że podatek należny jest wyższy od naliczonego, więc podatnik powinien wpłacić 5 750 zł do urzędu skarbowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wskazanie 5 750,00 zł kwota do przeniesienia myli interpretację znaku: ta sama kwota jest poprawna liczbowo, ale przy dodatniej różnicy nie jest to przeniesienie, tylko wpłata.
- Wskazanie 75 900,00 zł kwota do przeniesienia bierze jedną z wartości wejściowych (podatek naliczony) jako wynik, bez wykonania odejmowania.
- Wskazanie 81 650,00 zł kwota do wpłaty analogicznie traktuje podatek należny jako wynik rozliczenia, pomijając odliczenie podatku naliczonego.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą kontrolę: jeśli w zadaniu podatek należny jest większy niż naliczony, odpowiedź powinna zawierać słowo "wpłata"; jeśli odwrotnie – "przeniesienie" lub "zwrot".