W zadaniu trzeba rozpoznać format zapisu na podstawie wyglądu wycinka zdjęcia. Najczęściej chodzi o widoczne skutki sposobu kodowania obrazu.
"JPEG" jest poprawną odpowiedzią, gdy fragment obrazu pokazuje cechy typowe dla kompresji stratnej, takie jak:
- blokowość (widoczne kwadraty, szczególnie w gładkich przejściach tonalnych),
- utrata drobnych detali i "zmiękczenie" faktur,
- moskitowanie (drobne, ziarniste obwódki przy kontrastowych krawędziach),
- smużenie lub nierówne przejścia w jednolitych tłach.
"TIFF" bywa używany w pracy profesjonalnej do archiwizacji lub druku (często bezstratnie lub z bezstratną kompresją). Sam format TIFF nie narzuca artefaktów stratnych typowych dla JPEG, więc jeśli widać blokowość, TIFF jest mniej prawdopodobny.
"RAW" to nie tyle "obraz gotowy", co zapis danych z matrycy do późniejszego wywołania w programie. Pliki RAW zwykle nie występują jako małe, gotowe podglądy z typowymi artefaktami eksportu internetowego; częściej spotyka się je w workflow obróbki, a nie jako końcowy plik do publikacji.
"GIF" ma silne ograniczenia kolorów (zwykle do 256 w palecie), przez co w fotografiach często powoduje posteryzację, skokowe przejścia tonalne i uproszczenia barw. Jest też typowy dla prostych grafik i animacji, a nie dla zdjęć w pełnej jakości.
Na egzaminie warto ćwiczyć porównywanie eksportu tego samego kadru do różnych formatów i jakości zapisu, bo rozpoznanie artefaktów jest umiejętnością praktyczną.
