KWALIFIKACJA SPL3 - CZERWIEC 2016

W transporcie drobiu kluczowym parametrem jest minimalna powierzchnia podłogowa przypadająca na jednego ptaka. Wymóg ten wynika z przepisów dotyczących ochrony zwierząt podczas transportu i ma ograniczać urazy, przegrzewanie oraz stres wynikający ze zbyt dużej gęstości obsady.

Aby rozwiązać zadanie, wykonuje się dwa kroki:

• Dobór właściwej kategorii masy: kura nioska o masie 2,5 kg należy do przedziału 1,6–<3 kg (to jest zakres "od 1,6 kg do mniej niż 3 kg").
• Obliczenie wymaganej powierzchni: z tabeli odczytuje się minimalną powierzchnię w cm² na jedną sztukę dla tego przedziału, a następnie mnoży przez liczbę przewożonych ptaków, czyli 100.

Po przemnożeniu wartości jednostkowej przez liczbę sztuk otrzymuje się wynik 40 000 cm² jako minimalną powierzchnię podłogową kontenera dla 100 kur niosek.

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe? Wyniki typu 21 000 cm², 23 000 cm² i 32 000 cm² oznaczają zbyt małą powierzchnię na jednego ptaka (odpowiednio 210, 230 i 320 cm²/szt.), co nie spełnia minimalnych wymagań dla masy 2,5 kg w danej kategorii. Taki błąd zwykle wynika z:

• wybrania wartości z niewłaściwego wiersza tabeli (inna masa ciała),
• pomylenia wartości minimalnej z innym zakresem/zaleceniem,
• nieuważnego przeliczenia (np. pominięcie zera przy mnożeniu przez 100).

W praktyce (np. w terminalu) poprawne wyliczenie powierzchni ułatwia dobór właściwego kontenera i przygotowanie ładunku do kontroli, gdzie weryfikuje się zgodność liczby zwierząt z dostępną powierzchnią podłogi.