W praktyce wiertniczej średnica szablonu (często nazywana też średnicą driftu) jest parametrem kontrolnym związanym z minimalnym przelotem rury. Stosuje się go, aby potwierdzić, że przez rurę przejdą narzędzia, korki, elementy wyposażenia czy przyrządy pomiarowe, a sama rura nie ma zwężeń lub odkształceń przekroju.
W tym zadaniu kluczowe jest, że wynik nie wynika z prostego obliczenia typu "średnica wewnętrzna = średnica zewnętrzna − 2×grubość ścianki". Wartość szablonu jest wprost odczytywana z katalogu (fragmentu tabeli dołączonego do zadania) dla konkretnej kombinacji:
- rozmiar rury: 7",
- grubość ścianki: 10,4 mm.
Po odnalezieniu właściwego wiersza dla 7" oraz właściwej kolumny odpowiadającej 10,4 mm, z tabeli odczytuje się 153,9 mm. To jest średnica szablonu przypisana do tej konfiguracji w użytym katalogu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 151,6 mm – typowy błąd przesunięcia w tabeli (np. odczyt dla innej grubości ścianki albo innego wariantu rury). W zadaniu liczy się dokładnie wskazana kombinacja 7" i 10,4 mm.
- 105,4 mm – wartość wyraźnie odstająca; najczęściej wynika z pomylenia kolumn/wierszy lub z błędu jednostek (np. odczyt parametru innego niż średnica szablonu).
- 156,2 mm – również może odpowiadać sąsiedniej pozycji w tabeli albo innemu typowi rury. Jeżeli nie jest przypisana do 7" przy 10,4 mm w podanym katalogu, nie może być poprawna.
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach "na podstawie katalogu" zawsze najpierw identyfikuj dwa parametry wejściowe (tu: 7" oraz 10,4 mm), a dopiero potem odczytuj wartość z punktu przecięcia wiersza i kolumny. To ogranicza błędy wynikające z pośpiechu i "czytania po skosie".
