W zadaniach dotyczących organizacji robót rozbiórkowych kluczowe jest poprawne wyznaczenie strefy niebezpiecznej, czyli obszaru, do którego nie powinny mieć dostępu osoby postronne oraz w którym należy ograniczyć ruch pracowników, jeśli istnieje ryzyko spadania elementów lub materiałów.
Treść wymaga skorzystania z tabeli zależności (zwykle: wysokość, z której mogą spadać materiały → minimalna odległość/szerokość strefy liczona od obiektu). Dla podanego warunku: maksymalna wysokość spadania = 5 m, należy w tabeli znaleźć wiersz/zakres obejmujący 5 m i odczytać przypisaną minimalną szerokość strefy.
Odpowiedź "6,00 m" jest właściwa, ponieważ odpowiada wartości przypisanej w tabeli do wysokości 5 m i spełnia wymóg, aby była to wartość minimalna liczona od płaszczyzny obiektu budowlanego (czyli jako pozioma odległość od obrysu/ściany obiektu).
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "5,00 m" bywa wybierane przez skojarzenie z liczbą z treści (wysokość 5 m), ale wysokość spadania nie jest automatycznie równa odległości wyznaczanej w poziomie.
- "2,40 m" i "0,50 m" są wartościami zbyt małymi dla ryzyka spadania materiałów z 5 m; wynikają zwykle z mylenia innych sytuacji (np. drobne prace, inne kryteria) albo z wybierania najmniejszej liczby bez odczytu z tabeli.
Na egzaminie warto pamiętać o dwóch krokach: (1) identyfikacja parametru wejściowego (tu: wysokość spadania 5 m), (2) odczyt z tabeli parametru wyjściowego (tu: minimalna szerokość strefy w metrach). Dopiero potem wybiera się odpowiedź zgodną z jednostką i sposobem liczenia odległości.
