W zadaniach z planowania zaopatrzenia kluczowe jest rozróżnienie trzech wielkości: zapotrzebowania (ile towaru będzie potrzebne/sprzedane), zapasu początkowego (stan na początek okresu) oraz zapasu końcowego (stan planowany na koniec okresu).
Typowy schemat obliczenia wielkości zamówienia opiera się na bilansie magazynowym:
zamówienie = zapotrzebowanie + zapas końcowy − zapas początkowy
W treści podano istotny warunek: "poziom planowanego zapasu początkowego i końcowego nie ulegnie zmianie". Oznacza to, że w porównaniu między okresami nie ma dodatkowej korekty wynikającej ze zmiany polityki zapasów (nie zwiększamy ani nie zmniejszamy zapasu jako celu). W praktyce sprowadza to obliczenie do poprawnego odczytania, jakie zapotrzebowanie na czerwiec wynika z tabeli, a następnie przeliczenia go na liczbę sztuk względem maja (500 szt.).
Odpowiedź "550 szt." jest poprawna, bo jest zgodna z wartością zapotrzebowania na czerwiec wyznaczoną na podstawie danych tabelarycznych przy zachowaniu stałych poziomów zapasu.
Pozostałe propozycje są błędne typowo z następujących powodów:
- "510 szt." – odpowiada bardzo małej zmianie i często wynika z intuicyjnego "dodania niewielkiego zapasu" albo błędnego odczytu wskaźnika z tabeli.
- "600 szt." – bywa skutkiem zaokrąglania lub pomylenia wskaźnika/zapotrzebowania (np. użycia niewłaściwego wiersza/kolumny tabeli).
- "660 szt." – sugeruje zbyt duży wzrost; często wynika z podwójnego zastosowania zmiany (np. najpierw przeliczenie wskaźnikiem, a potem ponowne doliczenie tej samej zmiany).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, co dokładnie przedstawia tabela (wskaźnik, procent zmiany, plan w sztukach), a dopiero potem wykonuj rachunek. Warunek o niezmiennych zapasach traktuj jako informację, że bilans zapasu nie ma wprowadzać dodatkowej korekty między okresami.
