Rada Polityki Pieniężnej (RPP) jest organem banku centralnego, którego decyzje dotyczą polityki pieniężnej, czyli wpływania na warunki obiegu pieniądza i kredytu w gospodarce. W praktyce oznacza to dobór takich narzędzi, które oddziałują na poziom stóp procentowych, koszt pieniądza oraz płynność sektora bankowego.
Poprawny zestaw zadań obejmuje: ustalanie stóp procentowych NBP, zatwierdzanie planu finansowego NBP oraz ustalanie rezerw obowiązkowych banków. Są to typowe kompetencje związane z instrumentami polityki pieniężnej i funkcjonowaniem banku centralnego:
- Stopy procentowe wpływają na oprocentowanie kredytów i depozytów w sektorze bankowym, a pośrednio na popyt w gospodarce i inflację.
- Rezerwa obowiązkowa (jej poziom oraz zasady utrzymywania) oddziałuje na możliwości kreacji pieniądza przez banki oraz na ich płynność.
- Plan finansowy NBP dotyczy funkcjonowania samego banku centralnego, więc jego zatwierdzanie jest powiązane z nadzorem nad podstawowymi ramami finansowymi działalności NBP.
Odpowiedzi błędne w tego typu pytaniach zazwyczaj zawierają zadania kojarzone z innymi obszarami:
- zadania polityki fiskalnej (np. podatki, budżet państwa, wydatki publiczne) – należą do rządu i parlamentu, a nie do RPP;
- zadania typowo nadzorcze lub regulacyjne w innym sensie – mogą być kojarzone z nadzorem nad rynkiem finansowym, ale nie stanowią rdzenia kompetencji RPP w ramach polityki pieniężnej;
- czynności stricte operacyjne banków komercyjnych – nie są kompetencją organu banku centralnego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli wśród opcji pojawiają się elementy takie jak stopy procentowe, rezerwa obowiązkowa i dokumenty dotyczące funkcjonowania NBP, to są to silne sygnały, że mowa o zadaniach RPP. Gdy pojawiają się podatki, budżet państwa lub wydatki socjalne, to prawie na pewno jest to inny obszar niż polityka pieniężna.