Krzywa wzorcowa przedstawia zależność między absorbancją a stężeniem analitu dla serii roztworów wzorcowych. W praktyce (dla metody UV-Vis) w zakresie liniowym jest to zwykle zależność rosnąca: im większe stężenie, tym większa absorbancja.
Aby wyznaczyć stężenie próbki na podstawie absorbancji 0,8, wykonuje się interpolację z wykresu:
- odnajduje się na osi absorbancji wartość 0,8,
- prowadzi się linię do przecięcia z krzywą wzorcową,
- z punktu przecięcia schodzi się na oś stężenia i odczytuje wynik w jednostkach podanych na wykresie.
Dla tej krzywej odczyt odpowiada wartości 4 mg/dm3. Odpowiedzi "3 mg/dm3" oraz "5 mg/dm3" są typowymi pomyłkami wynikającymi z odczytu z sąsiedniego przedziału skali lub niedokładnego przeniesienia punktu na oś X. Z kolei "2 mg/dm3" byłoby właściwe tylko wtedy, gdyby absorbancja 0,8 leżała na innym fragmencie krzywej (np. przy innej skali osi lub innym nachyleniu), czego nie potwierdza przedstawiony wykres.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj jednostki osi stężenia (mg/dm3, mg/L, mol/dm3) oraz czy odczyt wykonujesz w zakresie liniowości krzywej, bo ekstrapolacja może dawać wynik obarczony dużym błędem.