Głębokość ułożenia kolektora gruntowego (poziomego wymiennika ciepła) dobiera się tak, aby rury znajdowały się poniżej strefy przemarzania gruntu. Dzięki temu ogranicza się ryzyko nadmiernego wychłodzenia gruntu i pracy w warunkach, w których zamarzanie mogłoby pogorszyć wymianę ciepła lub prowadzić do problemów eksploatacyjnych.
W zadaniu podano dwa kluczowe warunki:
- należy skorzystać z mapy stref przemarzania i odczytać wartość Hz dla Koszalina,
- kolektor ma być ułożony co najmniej 30 cm poniżej głębokości przemarzania oraz ma to być wariant minimalny (ograniczanie kosztów).
Z mapy wynika, że Koszalin znajduje się w strefie Hz = 0,8 m. Minimalna głębokość ułożenia kolektora to więc suma:
Hz + 0,3 m = 0,8 m + 0,3 m = 1,1 m.
Dlatego odpowiedź "1,1 m" spełnia warunek minimalnej głębokości i jednocześnie odpowiada założeniu ograniczania kosztów (nie kopie się głębiej niż trzeba).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "0,8 m" odpowiada samej głębokości przemarzania, ale nie uwzględnia wymaganego zapasu 30 cm, więc nie spełnia warunku zadania.
- "0,5 m" jest płycej niż strefa przemarzania; taka głębokość jest szczególnie ryzykowna i nie spełnia wymagań minimalnych.
- "1,8 m" może występować jako typowa większa głębokość w innych warunkach lub strefach, ale w tym zadaniu nie jest minimalna, więc kłóci się z kryterium ograniczania kosztów.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw odczytaj Hz z mapy dla miejscowości, a dopiero potem wykonaj prostą operację zgodną z treścią zadania (tu: + 0,3 m).
