W tym typie zadania łączy się dwa źródła informacji: wyniki analizy sitowej (ile materiału przechodzi przez kolejne sita, czyli udział frakcji) oraz klasyfikację na diagramie (trójkąt Fereta), który pozwala nazwać grunt na podstawie proporcji frakcji drobnych i grubszych.
Odpowiedź "Glina pylasta." jest zgodna z sytuacją, gdy badany materiał ma charakter spoisty, a więc znaczący udział frakcji bardzo drobnych, i jednocześnie frakcja pyłowa jest na tyle duża, że przesuwa punkt klasyfikacyjny w stronę pól opisanych jako gliny z domieszką pyłu. Taki grunt zachowuje się inaczej niż piaski: jest bardziej wrażliwy na zawilgocenie i ma większą ściśliwość, co w praktyce wpływa na roboty ziemne i przygotowanie podłoża.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Piasek pylasty." oznacza grunt niespoisty, w którym nadal dominuje frakcja piaskowa, a pył jest tylko domieszką. Jeśli trójkąt Fereta wskazuje pole glin, to nie jest to piasek.
- "Pył piaszczysty." to materiał, w którym dominuje frakcja pyłowa, ale z domieszką piasku. Taki wybór byłby typowy, gdy punkt w trójkącie trafia do obszarów pyłów, a nie glin.
- "Glina piaszczysta." to również grunt spoisty, ale z istotniejszą domieszką frakcji piaskowej niż w glinie pylastej. W trójkącie Fereta odpowiada to innemu polu – bliżej komponentu piaskowego.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy grunt jest bardziej spoisty (dużo frakcji drobnych) czy niespoisty (dominuje piasek/żwir). Dopiero potem rozróżniaj, czy domieszka dotyczy głównie pyłu czy piasku, aby nie pomylić podobnych nazw.
