W zadaniach z wiertnictwa ciśnienie w złożu na określonej głębokości wyznacza się na podstawie danych z dokumentacji (np. gradientu ciśnienia, wartości odniesienia lub innych parametrów wskazanych w części geologicznej PGT). Po podstawieniu głębokości 500 m otrzymuje się wartość w przedziale 5 ÷ 5,5 MPa, co odpowiada typowemu rzędowi wielkości ciśnień na setkach metrów.
Odpowiedź "5 ÷ 5,5 MPa" jest poprawna także z punktu widzenia doboru jednostek: MPa jest jednostką praktycznie stosowaną do opisu ciśnień w geologii i wiertnictwie (warunki w złożu/otworze). Dodatkowo sama forma przedziału sugeruje, że w danych wejściowych występuje zakres (np. zmienność parametrów w profilu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "5 ÷ 5,5 hPa" – hektopaskale są typowe dla ciśnienia atmosferycznego (meteorologia). Dla głębokości 500 m taka wartość byłaby skrajnie zaniżona.
- "5 ÷ 5,5 kPa" – kilopaskale nadal są zbyt małe dla warunków złożowych na setkach metrów; pomyłka zwykle wynika z braku kontroli skali jednostek.
- "5 ÷ 5,5 Pa" – paskale są jednostką bazową SI, ale w praktyce wiertniczej dla takich wartości używa się wielokrotności (kPa/MPa). Tu błąd jest największy, bo pomija rząd wielkości.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj kontrolę rzędu wielkości. Jeżeli wynik na kilkuset metrach wychodzi w Pa albo kPa, to najczęściej oznacza błąd w jednostkach lub w interpretacji danych z dokumentu (np. pomylenie współczynnika/gradientu, złe odniesienie głębokości).