W teście postępu wiercenia przy stałych obrotach zmienia się nacisk na świder, a następnie obserwuje (lub odczytuje z rejestracji) postęp wiercenia. Pytanie dotyczy wyłącznie interpretacji wykresu: trzeba wskazać taki nacisk, dla którego postęp jest największy.
Procedura odczytu jest typowa dla wykresów technologicznych:
- najpierw identyfikuje się oś z naciskiem na świder (zwykle oś pozioma),
- następnie oś z postępem wiercenia (zwykle oś pionowa),
- potem szuka się maksimum – punktu, w którym krzywa/postęp osiąga najwyższą wartość,
- na końcu odczytuje się z osi nacisku, jaki odpowiada temu maksimum.
Z wykresu wynika, że maksimum postępu przypada na nacisk 16 T, więc ta odpowiedź jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Nacisk 4 T i 5 T zwykle odpowiadają zbyt małemu dociążeniu świdra, przez co skrawanie/kruszenie ośrodka jest mniej efektywne i postęp jest niższy. Z kolei 20 T oznacza większe dociążenie, ale wykres pokazuje, że w tym punkcie postęp nie jest już najwyższy (może się wypłaszczać lub spadać wskutek pogorszenia warunków urabiania, wzrostu oporów, poślizgu czy zwiększonego zużycia narzędzia).
Wskazówka egzaminacyjna: nie wybieraj "największej liczby" z odpowiedzi. Zawsze szukaj na wykresie najwyższej wartości postępu i dopiero potem odczytaj odpowiadający jej nacisk.