KWALIFIKACJA BUD1 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 34.
Na podstawie przedstawionej receptury oblicz ilość cementu i piasku potrzebną do wykonania 200 dm3 mieszanki betonowej.
Ilustracja przedstawia tabelę z recepturą na mieszankę betonową C 12/15.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wyznaczyć ilości składników dla 200 dm3 mieszanki, należy przeliczyć recepturę na jednostkę objętości (np. 1 dm3 albo 100 dm3) i zastosować proporcję do 200 dm3. Przy zachowaniu udziałów z receptury otrzymuje się 56 kg cementu oraz 84 dm3 piasku.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniu kluczowa jest zasada proporcjonalnego skalowania receptury: jeśli receptura opisuje skład na pewną objętość mieszanki, to dla innej objętości wszystkie składniki przeliczamy w tej samej proporcji.

Krok 1: ustal bazę receptury. Receptura z ilustracji jest punktem odniesienia (np. na 100 dm3 albo 1 m3). Bez względu na to, jaka to baza, najwygodniej jest sprowadzić ją do "na 1 dm3" albo "na 100 dm3".

Krok 2: wyznacz współczynnik skali. Dla objętości docelowej 200 dm3 współczynnik skali to: (objętość docelowa) / (objętość bazowa z receptury). Następnie każdą ilość składnika mnożysz przez ten współczynnik.

Krok 3: przelicz osobno cement i piasek, pilnując jednostek. Cement zwykle podaje się w kilogramach, a piasek może być podany objętościowo w dm3. Nie wolno mieszać tych jednostek ani "zamieniać" dm3 na kg bez danych o gęstości nasypowej.

Wskazany wynik "56 kg cementu oraz 84 dm3 piasku" oznacza, że po przeskalowaniu ilości z receptury do 200 dm3 zachowano identyczne udziały składników jak w przepisie. Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo odpowiadają innemu współczynnikowi skali lub typowemu pomyleniu bazy (np. liczeniu jak dla większej objętości), a także zawyżają zużycie cementu lub piasku bez uzasadnienia w recepturze.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zapisz proporcję w postaci ułamka (docelowa/bazowa), dopiero potem podstaw liczby. To ogranicza pomyłki o rząd wielkości.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stosuje się proporcję: wyznacz współczynnik skali = (objętość docelowa) / (objętość z receptury) i pomnóż przez niego każdą ilość składnika. To działa, gdy receptura jest liniowa względem objętości, co w zadaniach egzaminacyjnych jest standardowym założeniem.
Cement w praktyce często dozuje się masowo (kg), bo łatwiej kontrolować zużycie spoiwa. Piasek bywa podawany objętościowo (dm³), zwłaszcza w prostych recepturach warsztatowych. Kluczowe jest, by nie zamieniać tych jednostek bez dodatkowych danych o gęstości.
200 dm³ to objętość gotowej mieszanki (czyli 0,2 m³). W zadaniu oznacza to, że wszystkie składniki z receptury należy przeliczyć tak, aby finalnie uzyskać właśnie taką ilość betonu. Najbezpieczniej przeliczać na 1 dm³ i dopiero mnożyć przez 200.
Najpierw ustal, na jaką objętość jest receptura (np. 100 dm³). Zapisz współczynnik skali jako ułamek, np. 200/100 = 2, i dopiero potem mnożysz składniki. Pilnuj jednostek oraz tego, aby przeliczyć zarówno cement, jak i piasek (a nie tylko jeden składnik).
Nie w sposób pewny. Do zamiany objętości piasku na masę potrzebujesz informacji o gęstości nasypowej oraz wilgotności, które zmieniają wynik. W zadaniach, gdzie piasek podano w dm³, zwykle oczekuje się pozostawienia go w dm³ po przeliczeniu proporcjonalnym.
Najczęściej: pomylenie bazy receptury (np. liczenie jak dla 1 m³), nieuwaga na jednostki (kg vs dm³), przeliczenie tylko jednego składnika oraz błąd o rząd wielkości (np. dopisanie zera). Pomaga zapis współczynnika skali i kontrola sensowności wyniku.
Receptury objętościowe spotyka się przy małych pracach i prostych zarobach, gdy dozowanie wagowe jest utrudnione. Wymagają jednak konsekwencji w miarach oraz uwzględnienia, że wilgotność kruszywa wpływa na rzeczywistą ilość wody i objętość materiału.
W zadaniach szkolnych realizm ocenia się przez zgodność z proporcją z receptury: jeśli objętość mieszanki rośnie np. 2 razy, cement też powinien wzrosnąć 2 razy. Dodatkowo cement nie powinien "skakać" niezależnie od piasku, jeśli receptura ma stałe udziały.
Zwykle nie. W zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się proste skalowanie receptury, bez korekt na zagęszczenie, porowatość czy ubytki objętości. Jeśli miałoby to znaczenie, treść zadania musiałaby podać dodatkowe dane i wyraźnie o to zapytać.
Poprawne przeliczenie wpływa na zamówienie i przygotowanie materiałów, organizację stanowiska mieszania, kontrolę jakości mieszanki oraz ograniczenie strat. Zbyt mało cementu może obniżyć wytrzymałość, a błędna ilość piasku zmieni urabialność i podatność na segregację.
info

Statystycznie 52% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że aby wyznaczyć ilości składników dla 200 dm3 mieszanki, należy przeliczyć recepturę na jednostkę objętości (np. 1 dm3 albo 100 dm3) i zastosować proporcję do 200 dm3.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii betonu (receptury, składniki, podstawy dozowania)
  • Materiały szkoleniowe do kwalifikacji BUD.1 dotyczące przygotowania mieszanek betonowych
  • Zadania rachunkowe z przeliczania receptur i składu betonu (arkusze ćwiczeń)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego