W zadaniach z doboru grzejnika kluczowe jest poprawne odczytanie tabeli katalogowej (zwykle zestawionej według wymiarów i typu grzejnika) oraz porównanie mocy grzejnika z zapotrzebowaniem na ciepło pomieszczenia.
Postępowanie jest typowe dla pracy montera instalacji sanitarnych:
- Najpierw odczytuje się z treści zadania obciążenie cieplne: 773 W.
- Następnie w tabeli producenta wyszukuje się grzejniki o wymiarze 300/720 (wysokość/długość zgodnie z oznaczeniem z tabeli) i porównuje moce dla różnych typów: 11K, 21K, 22K, 33K.
- Wybiera się taki wariant, którego moc jest zgodna z zapotrzebowaniem (w praktyce przy doborze przyjmuje się co najmniej pokrycie zapotrzebowania; w zależności od przyjętej metody może to być wartość równa lub nieco wyższa).
Odpowiedź "21K 300/720" jest poprawna, ponieważ w zestawieniu tabelarycznym to właśnie ten typ i wymiar odpowiada wymaganemu poziomowi mocy dla 773 W.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo oznaczają inny typ konstrukcyjny grzejnika o tej samej wielkości gabarytowej. Typ 11K ma zwykle mniejszą powierzchnię wymiany ciepła, więc jego moc jest niższa i może nie pokryć zapotrzebowania. Typy 22K oraz 33K mają zwykle większą powierzchnię wymiany (więcej płyt/konwektorów), więc ich moce są inne i nie odpowiadają wskazaniu tabeli dla 773 W.
Na egzaminie najczęstsze pomyłki wynikają z podobieństwa oznaczeń (11/21/22/33) oraz z błędnego "przeskoczenia" na sąsiedni wiersz lub kolumnę. Dobra praktyka to dwukrotne sprawdzenie: (1) czytany jest właściwy wymiar 300/720, (2) czy porównywana jest moc wyrażona w watach, (3) czy wybrano dokładnie ten typ, którego dotyczy odczyt.
