W ścianach nośnych domu szkieletowego słupki przenoszą obciążenia pionowe i usztywniają przegrodę. Wykonywanie w nich otworów (np. pod przejścia instalacyjne) jest dopuszczalne tylko w granicach określonych w dokumentacji lub wytycznych przedstawionych na rysunku, ponieważ otwór zmniejsza efektywny przekrój drewna i może inicjować pęknięcia.
Dla słupka z tarcicy o wymiarach 38×100 mm z rysunku należy odczytać maksymalną (dopuszczalną) średnicę otworu. W tym przypadku wartość ta wynosi 40 mm, dlatego odpowiedź "40 mm" jest właściwa.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "20 mm" to wartość zbyt mała względem limitu z rysunku. Taki wybór często wynika z ostrożności, ale w zadaniu liczy się odczyt dopuszczalnej wartości, a nie minimalizacja średnicy.
- "60 mm" oraz "80 mm" to wartości zbyt duże dla wskazanego przekroju w kontekście danych z rysunku. Tak duże otwory znacząco redukują pole przekroju i zwiększają ryzyko uszkodzeń (np. pęknięć przy krawędziach, lokalnych zgnieceń, utraty nośności).
W praktyce, oprócz samej średnicy, znaczenie mają też: położenie otworu (np. w osi/poza osią elementu), odległości od krawędzi i końców, liczba otworów oraz to, czy słupek pracuje w strefie zwiększonych obciążeń. Na egzaminie kluczowe jest jednak poprawne rozpoznanie danych z rysunku i powiązanie ich z przekrojem słupka.