W zadaniach obmiarowych dla robót brukarskich kluczowe są dwie umiejętności: odczyt wymiarów z rzutu oraz podział złożonego kształtu na proste figury, których pola potrafimy policzyć.
Powierzchnia przeznaczona pod kostkę jest oznaczona szrafowaniem. Z rysunku wynika, że składa się ona z trzech części ułożonych obok siebie: trapezu oraz dwóch prostokątów. Elementy opisane jako "Chodnik" (bez szrafowania) nie wchodzą do obliczeń, bo nie są brukowane kostką w tym zadaniu.
1) Trapez
Stosujemy wzór na pole trapezu: P = (a+b)/2 · h, gdzie a i b to długości podstaw równoległych, a h to wysokość trapezu. Z wymiarów: a = 5,5 m, b = 3,5 m, h = 1,0 m. Otrzymujemy: P = (5,5+3,5)/2 · 1,0 = 4,50 m².
2) Prostokąt środkowy
Pole prostokąta liczymy jako P = a · b. Wymiary tej części to 0,8 m oraz 3,5 m, więc P = 0,8 · 3,5 = 2,80 m². Typową pomyłką jest tu błędny odczyt szerokości (np. 0,6 zamiast 0,8) lub przypadkowe wykorzystanie wymiarów pomocniczych przy łączeniach.
3) Prostokąt główny
Wymiary to 3,0 m oraz 3,5 m, więc P = 3,0 · 3,5 = 10,50 m².
Suma
Dodajemy pola: 4,50 + 2,80 + 10,50 = 17,80 m². Taki wynik jest potrzebny w praktyce do zamówienia odpowiedniej ilości kostki i przygotowania przedmiaru robót. Pozostałe propozycje wyników zwykle biorą się z pominięcia jednej z części, pomylenia wymiarów albo błędnego zastosowania wzoru na trapez (np. użycia niewłaściwej "wysokości").
