W tym typie zadania kluczowe jest połączenie dwóch źródeł informacji: schematu montażowego oraz zestawienia materiałów. Schemat pokazuje, jak przebiega przebudowywany odcinek oraz które elementy są montowane między węzłami (tu: G1 i G2). Zestawienie materiałów (BOM) porządkuje elementy według pozycji, średnic/typów i ilości/długości.
Aby poprawnie ustalić długość i materiał rury osłonowej między G1 i G2, postępuje się metodycznie:
- Krok 1: Na schemacie wskazać odcinek wyłącznie pomiędzy G1–G2 (bez elementów spoza tego zakresu i bez odgałęzień).
- Krok 2: Rozpoznać, które oznaczenie dotyczy rury osłonowej (a nie rury przewodowej). Rura osłonowa pełni funkcję ochronną i często ma osobną pozycję materiałową.
- Krok 3: Ustalić długość: albo przez zsumowanie odcinków składowych wskazanych na schemacie, albo przez odczyt długości przypisanej do pozycji w zestawieniu (zależnie od sposobu opracowania dokumentacji).
- Krok 4: Zweryfikować materiał rury w zestawieniu materiałów, bo to tam zwykle podaje się pełną specyfikację materiałową.
Odpowiedź "Długość: 8 m; materiał: PE100 SDR11" jest poprawna, ponieważ odpowiada kompletnej informacji dla rury osłonowej pomiędzy wskazanymi węzłami, zgodnej z dokumentacją.
Pozostałe propozycje są typowymi błędami: zaniżenie (np. wybór jednego krótszego fragmentu zamiast całej trasy), zawyżenie (doliczenie elementów spoza odcinka G1–G2) albo pomylenie specyfikacji materiałowej (wybór innego wariantu materiału niż przewidziany w zestawieniu). W praktyce egzaminacyjnej warto zawsze robić podwójne sprawdzenie: schemat → pozycja → zestawienie → weryfikacja długości i materiału.
