W instalacjach solarnych (kolektory słoneczne + obieg czynnika solarnego) średnicę przewodów dobiera się tak, aby:
- zapewnić wymagany przepływ przez pole kolektorów,
- utrzymać spadek ciśnienia w dopuszczalnych granicach (żeby pompa mogła pracować poprawnie),
- nie doprowadzić do zbyt dużych prędkości przepływu (ryzyko hałasu, erozji i wzrostu strat).
W zadaniu kluczowe jest polecenie: "Na podstawie tabeli dołączonej do instrukcji". Oznacza to, że prawidłowej odpowiedzi nie wyznacza się "na oko", lecz przez odczyt z tabeli doboru dla konkretnej liczby kolektorów. Dla 16 kolektorów tabela wskazuje rurę 28 × 1,5 (średnica zewnętrzna 28 mm i grubość ścianki 1,5 mm).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 28 × 1,0 – ma tę samą średnicę zewnętrzną, ale inną grubość ścianki; w tabelach systemowych grubość ścianki bywa powiązana z wymaganiami wytrzymałościowymi/temperaturowymi oraz z ofertą elementów systemowych, więc nie jest to zamiennik "1:1".
- 18 × 1,0 – to średnica typowo stosowana dla mniejszych pól kolektorów lub krótszych odcinków; przy 16 kolektorach mogłaby powodować zbyt duże opory przepływu (zależnie od układu), dlatego nie odpowiada wskazaniu tabeli.
- 35 × 1,5 – to wariant większy; przewymiarowanie może obniżać prędkości przepływu, zwiększać koszt i utrudniać montaż, a przede wszystkim nie jest zgodne z doborem wskazanym w tabeli dla 16 kolektorów.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach "na podstawie tabeli/instrukcji" najpierw identyfikuj właściwy wiersz/kolumnę (tu: liczba kolektorów), a dopiero potem porównuj format odpowiedzi. Zwracaj uwagę na oba człony zapisu (np. 28 i 1,5), bo różnica w grubości ścianki jest traktowana jako inny wariant rury.
