W tego typu zadaniu nie docina się pręta "na oko" ani nie ogranicza się do samej sumy wymiarów widocznych na rysunku. Należy obliczyć długość rozwinięcia pręta, czyli długość odcinka prostego, który po wykonaniu gięć da kształt wymagany na rysunku.
Kroki postępowania są zawsze podobne:
- Odczytaj z rysunku długości wszystkich fragmentów prostych (między kolejnymi załamaniami). Zsumuj je w milimetrach.
- Policz liczbę i rodzaj gięć (np. zagięcie 90°, 135°, 180° – zależnie od rysunku). To istotne, bo każda giętka wnosi osobną korektę.
- Zastosuj tabelę dla średnicy Ø12 mm. Tabele podają, o ile zmienia się długość pręta w zależności od gięcia (w praktyce jest to naddatek albo odliczenie wynikające z promienia gięcia i przebiegu włókna neutralnego).
- Dodaj/odejmij korekty dokładnie w taki sposób, jak definiuje to tabela, dla każdego zagięcia osobno, a następnie zsumuj wszystko do jednej wartości.
Poprawna odpowiedź (1700 mm) wynika z konsekwentnego zastosowania danych tabelarycznych do wszystkich gięć z rysunku i poprawnego zsumowania odcinków prostych.
Dlaczego pozostałe warianty są błędne? Różnice rzędu 20–60 mm są typowe dla:
- pomylenia średnicy w tabeli (np. odczyt dla innego Ø),
- pominięcia jednego gięcia albo doliczenia gięcia, którego nie ma,
- odwrócenia znaku korekty (dodanie zamiast odjęcia),
- zaokrąglania pośredniego na kolejnych etapach, co sumuje błąd.
Na egzaminie warto kontrolnie sprawdzić: (1) czy wszystkie odcinki z rysunku zostały ujęte, (2) czy liczba gięć się zgadza, (3) czy tabela została użyta dla właściwego Ø.
