W tego typu zadaniach kluczowe jest poprawne odczytanie tabeli doboru pieca i uwzględnienie dwóch niezależnych kryteriów: (1) wymiarów formatek oraz (2) wielkości partii (500 sztuk), która przekłada się na wymaganą wydajność lub liczbę cykli pracy.
Najpierw porównuje się wymiar formatki 0,8 × 1,0 m z parametrami pieców w tabeli (np. maksymalny dopuszczalny format, wymiary strefy grzania/chłodzenia albo ograniczenia transportu). Jeżeli piec nie dopuszcza takiego gabarytu, odpada niezależnie od tego, jaką ma wydajność.
Następnie weryfikuje się kryterium ilościowe: czy dla 500 sztuk piec zapewnia wymaganą przepustowość (np. na zmianę/dobę) lub czy jego pojemność wsadu i typowa organizacja cyklu pozwolą zrealizować partię w założonym czasie. W praktyce egzaminacyjnej zwykle wybiera się urządzenie, które wprost w tabeli jest przypisane do danej liczby sztuk i formatu.
Z tabeli wynika, że "Piec IV" jest właściwym wyborem, bo spełnia oba warunki jednocześnie. Odpowiedzi "Piec I", "Piec II" i "Piec III" są niepoprawne, ponieważ w zestawieniu nie spełniają co najmniej jednego z wymaganych parametrów (typowo: zbyt mały dopuszczalny format, zbyt niska wydajność albo ograniczenia pojemności/cyklu, które nie pozwalają na 500 sztuk dla wskazanego formatu).
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "na podstawie tabeli" warto zaznaczać palcem wiersz i kolumnę oraz odhaczać kryteria po kolei. To zmniejsza ryzyko pomylenia wartości między piecami i wyboru opcji spełniającej tylko jeden warunek.
