W zadaniu trzeba wyznaczyć stopień zużycia obiektu metodą liniową, czyli założyć, że zużycie narasta proporcjonalnie do upływu czasu. Stosuje się wtedy zależność:
stopień zużycia = (wiek obiektu / przewidywana trwałość) × 100%
Z dołączonej tabeli "Przykładowa trwałość budynków w latach" należy odczytać właściwą pozycję i kolumnę:
- obiekt: kotłownia (w tabeli ujęta razem z obiektami pomocniczymi),
- konstrukcja: murowana,
- trwałość: 50 lat.
Wiek kotłowni wynosi 20 lat, więc:
20 / 50 = 0,40, a po zamianie na procenty: 0,40 × 100% = 40%.
Dlatego poprawny wynik to 40% – oznacza to, że według tego uproszczonego modelu obiekt "wykorzystał" 40% swojej przewidywanej trwałości.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- 20% zwykle wynika z pomylenia danych (np. przyjęcia zbyt dużej trwałości) lub błędnego założenia, że 20 lat to "jedna piąta" innej wartości niż 50 lat.
- 13% jest typowym skutkiem wybrania niewłaściwego wiersza tabeli, np. trwałości 150 lat (charakterystycznej dla budynku mieszkalnego): 20/150 ≈ 0,133, czyli ok. 13%.
- 50% oznaczałoby zużycie połowy trwałości, co byłoby prawdziwe przy wieku 25 lat (bo 25/50=0,5), a nie 20 lat.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw dopasuj typ obiektu i rodzaj konstrukcji do właściwego miejsca w tabeli, a dopiero potem wykonaj działanie. Na końcu sprawdź, czy wynik ma sens (dla obiektu młodszego niż trwałość zużycie musi być mniejsze niż 100%).
