W tego typu zadaniu kluczowe jest poprawne użycie KNR: najpierw wybiera się właściwą tablicę i odpowiedni wariant robót, a następnie przelicza nakład jednostkowy na żądaną ilość.
Jak dojść do wyniku?
- Z tablicy 0601 w KNR 2-21 odczytuje się nakład robocizny wyrażony w r-g dla jednostki obmiaru, tutaj dla 1 m3 murka ogrodowego z kamienia łamanego układanego na zaprawie cementowej.
- Następnie stosuje się proporcję liniową: R = Rj × ilość, gdzie Rj to nakład na 1 m3, a ilość to 20 m3.
Jeżeli poprawny wynik dla 20 m3 wynosi 211,20 r-g, to odpowiada to nakładowi jednostkowemu 10,56 r-g/m3 (bo 211,20 ÷ 20 = 10,56). Taki tok rozumowania jest zgodny z zasadą stosowania KNR: wartości w katalogu są normami jednostkowymi, które przelicza się na obmiar robót.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wartość 34,40 r-g odpowiadałaby tylko 1,72 r-g/m3, czyli zbyt małej pracochłonności jak na murek z kamienia łamanego na zaprawie (prawdopodobny błąd: odczyt z innej pozycji albo innej jednostki).
- Wartość 170,60 r-g daje 8,53 r-g/m3; to typowy efekt wyboru niewłaściwego wiersza/wariantu w tablicy lub pominięcia części składowej nakładu.
- Wartość 6,20 r-g to 0,31 r-g/m3, co sugeruje poważne pomylenie jednostek (np. potraktowanie normy jak dla całej roboty albo odczyt wartości niebędącej robocizną).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostkę w nagłówku tablicy (m, m2, m3) i upewnij się, że odczytujesz robociznę w r-g, a nie inną składową. Dopiero potem wykonuj mnożenie przez obmiar.
