W tego typu zadaniu kluczowe są dwa kroki: poprawny obmiar oraz poprawne użycie normy z KNR.
1) Obmiar robót
Najpierw oblicza się wielkość robót dla odcinka drogi: szerokość 5 m i długość 200 m. Daje to pole warstwy równe 1000 m². Następnie sprawdza się, w jakiej jednostce podano nakłady robocizny w odpowiedniej tablicy KNR 2-31: czasem jest to przelicznik na m² (dla określonej grubości), a czasem na m³ (wtedy trzeba dodatkowo przeliczyć grubość 8 cm na metry i policzyć objętość).
2) Odczyt normy robocizny z KNR 2-31
W KNR należy dobrać pozycję odpowiadającą: warstwie odcinającej nawierzchni drogowej, technologii zagęszczania ręcznego oraz grubości 8 cm (albo zakresowi grubości, do którego 8 cm należy). Z nagłówka tablicy trzeba też odczytać, czy norma jest podana np. na 1 m², 10 m², 100 m² lub na 1 m³. To etap, na którym najłatwiej o błąd przeliczenia.
3) Przeliczenie na roboczogodziny
Po dobraniu właściwej normy wykonuje się mnożenie: roboczogodziny = obmiar × norma, z uwzględnieniem ewentualnego przelicznika (np. gdy norma jest na 100 m², to obmiar w m² dzieli się przez 100). Wynik końcowy dla danych z zadania wynosi 72,20 r-g.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wartości rzędu 7,22 r-g lub 6,28 r-g typowo wynikają z przesunięcia przecinka albo pominięcia przelicznika (np. potraktowania normy "na 100 m²" jak "na 1000 m²").
- Wartość 62,80 r-g może wynikać z odczytu normy dla innej technologii (np. zagęszczanie mechaniczne zamiast ręcznego) albo dla innej grubości/pozycji, ewentualnie z błędnego zaokrąglenia pośrednich etapów.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź trzy rzeczy w KNR: nazwę roboty, technologię (ręcznie/mechanicznie) i jednostkę normy. Dopiero potem licz obmiar i przeliczaj roboczogodziny.
