W tego typu zadaniach celem jest wyznaczenie maksymalnej liczby cieląt, które można utrzymywać w pomieszczeniu, nie naruszając wymagań dobrostanu dotyczących minimalnej powierzchni na sztukę.
Krok 1: Oblicz powierzchnię pomieszczenia.
Wymiary to 4 m i 12 m, więc pole wynosi:
4 × 12 = 48 m².
Krok 2: Odczytaj z wyciągu z rozporządzenia właściwą normę dla masy ok. 165 kg.
Masa 165 kg musi zostać przypisana do odpowiedniego przedziału masy w tabeli. Dopiero ta norma (w m²/szt.) jest podstawą obliczeń. Bez właściwego przedziału łatwo o błąd, bo normy różnią się w zależności od masy cieląt.
Krok 3: Podziel powierzchnię przez normę i zastosuj zaokrąglenie w dół.
Stosuje się schemat:
maksymalna obsada = ⌊48 / (minimalna m² na 1 cielę)⌋.
W tym zadaniu prawidłowy wynik to 28 sztuk, co oznacza, że dla przyjętej normy z tabeli kolejna sztuka spowodowałaby przekroczenie dopuszczalnego zagęszczenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "26 sztuk" to wynik zbyt ostrożny lub efekt użycia normy większej niż wymagana dla tej masy albo błędu rachunkowego. Nie jest to wartość maksymalna, jeśli 28 spełnia wymagania.
- "32 sztuki" oznaczałoby większe zagęszczenie; taki wynik zwykle pojawia się po przyjęciu zbyt małej normy powierzchni (np. dla lżejszych cieląt) albo po błędnym zaokrągleniu w górę.
- "48 sztuk" sugeruje pomyłkę polegającą na założeniu 1 m² na sztukę lub nieuwzględnieniu norm z tabeli. W praktyce to klasyczny błąd "przepisania" powierzchni jako liczby zwierząt.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź dwie rzeczy: (1) czy wybrano poprawny przedział masy z tabeli, (2) czy końcowy wynik jest zaokrąglony w dół. W zadaniach o "maksymalnej obsadzie" nie wolno przekroczyć normy nawet minimalnie.
