W tego typu zadaniu sprawdzana jest przede wszystkim umiejętność poprawnej interpretacji wykresu eksploatacyjnego, a nie wykonywanie obliczeń. Dla samolotu (tu: An-2) dokumentacja operacyjna zwykle zawiera diagram, który pokazuje kompromis między masą ładunku a ilością paliwa możliwą do zabrania przy zachowaniu ograniczeń masowych.
Aby uzyskać wynik, należy:
- odnaleźć na wykresie wartość ładunku 1 000 kg (zwykle na osi poziomej lub pionowej),
- wykonać odczyt w kierunku wskazanym przez konstrukcję wykresu (do krzywej/obszaru dopuszczalnego),
- odczytać maksymalną dopuszczalną wartość paliwa w litrach.
Odpowiedź "1 100 l" jest poprawna, bo odpowiada wartości granicznej odczytanej z wykresu dla ładunku 1 000 kg, czyli największej ilości paliwa, przy której konfiguracja nadal mieści się w ograniczeniach przyjętych w tym diagramie.
Pozostałe propozycje są błędne typowo z następujących powodów:
- "750 l" oraz "800 l" mogą odpowiadać wartościom pośrednim (np. innemu ładunkowi lub odczytowi nie z granicy, tylko z wnętrza obszaru), ale nie są wartością maksymalną dla 1 000 kg w tym odczycie.
- "400 l" jest zbyt małą wartością i zwykle wynika z pomylenia krzywych, odczytania niewłaściwej skali albo błędnego założenia, że przy dużym ładunku paliwa musi być skrajnie mało.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowo "maksymalnie" oraz na to, czy wykres podaje paliwo w litrach (objętość), czy w jednostkach masy. Najczęstsze błędy to odczyt z niewłaściwej osi, nieuwzględnienie krzywej ograniczeń oraz wybór "największej liczby" bez rzeczywistego odczytu.
