Ocena odczuć cieplnych w pomieszczeniu opiera się na połączeniu kilku parametrów mikroklimatu, a nie tylko na samej temperaturze. W zadaniu punkt pracy powietrza określają: temperatura 22°C oraz wilgotność względna 80%. Na typowych wykresach komfortu cieplnego (wykorzystywanych w HVAC i fizyce budowli) strefa komfortu obejmuje umiarkowane temperatury oraz wilgotność, która nie jest skrajnie wysoka.
Wilgotność względna na poziomie 80% jest wysoka. W praktyce oznacza to, że powietrze jest bliskie nasycenia parą wodną, przez co parowanie potu z powierzchni skóry przebiega trudniej. Organizmowi trudniej oddać ciepło drogą parowania, co subiektywnie daje wrażenie "duszno", "lepko", "ciężko się oddycha" – czyli potocznie: za wilgotno.
- Odpowiedź "Za wilgotno." jest poprawna, bo wysoka wilgotność przy temperaturze pokojowej zwykle lokuje punkt poza strefą komfortu w kierunku dyskomfortu wilgotnego.
- Odpowiedź "Jeszcze przyjemnie." jest niepoprawna, ponieważ ignoruje wpływ bardzo wysokiej wilgotności na odczuwanie ciepła i oddawanie ciepła przez organizm.
- Odpowiedź "Spełnione warunki komfortu." jest niepoprawna, bo 80% wilgotności względnej zazwyczaj nie jest uznawane za warunek komfortowy w typowych założeniach projektowych HVAC.
- Odpowiedź "Za sucho." jest niepoprawna, gdyż "zbyt sucho" wiąże się z niską wilgotnością względną, a nie wysoką.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach "z wykresu" zawsze traktuj temperaturę i wilgotność jako parę i oceniaj położenie punktu względem strefy komfortu, zamiast kierować się samą intuicją typu "22°C to komfort".
