W instalacjach pokładowych 28 V DC dobór przewodu nie wynika wyłącznie z samego prądu, ale bardzo często z kryterium spadku napięcia na długiej trasie przewodu. Im dłuższy przewód i większy prąd, tym większy spadek napięcia (bo rośnie spadek na rezystancji żyły). Dlatego do zadań egzaminacyjnych stosuje się wykresy/tabele, które łączą trzy informacje: długość przewodu, prąd obciążenia oraz wymagany rozmiar (AWG).
Dla danych: długość 200 ft, napięcie 28 V i prąd do 10 A, właściwy odczyt z wykresu wskazuje rozmiar 10. Oznacza to przewód o większym przekroju (mniejszej rezystancji jednostkowej) niż rozmiary 12, 14 i 16, co lepiej ogranicza spadek napięcia na długim odcinku i pomaga utrzymać poprawne zasilanie odbiornika.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w kontekście tego wykresu? Rozmiary 12, 14 i 16 oznaczają cieńsze przewody o większej rezystancji, więc przy tej samej długości i prądzie powodują większy spadek napięcia oraz większe straty mocy w przewodzie. W praktyce może to skutkować m.in. zaniżonym napięciem na zaciskach urządzenia, gorszą pracą odbiorników, a w skrajnych przypadkach przegrzewaniem wiązki przy długotrwałym obciążeniu.
Na egzaminie szczególnie ważne są dwie rzeczy: (1) uważne sprawdzenie, czy wykres odnosi się do długości pojedynczej żyły czy długości obwodu (tam i z powrotem), oraz (2) poprawne odczytanie osi i linii dla zadanego prądu. Te dwa punkty są najczęstszą przyczyną błędu o jeden "rozmiar" przewodu.
