W zadaniu kluczowe jest poprawne odczytanie zalecanego posuwu f (mm/obr) z wykresu przedstawiającego zależność chropowatości (podanej w µm) od posuwu przy określonym promieniu naroża płytki re. Promień naroża wpływa na geometrię śladu narzędzia: dla tego samego posuwu większy re zwykle daje mniejszą chropowatość, a aby osiągnąć wymaganą jakość powierzchni często trzeba ograniczać posuw.
Procedura odczytu z wykresu powinna wyglądać następująco:
- Najpierw zidentyfikuj osie: gdzie jest chropowatość (µm), a gdzie posuw f (mm/obr).
- Następnie wybierz właściwą krzywą/serię danych dla re=0,4 mm. Jeżeli na wykresie jest kilka promieni naroża, pomylenie krzywej jest najczęstszą przyczyną błędu.
- Odszukaj na osi chropowatości wartość 10 µm (uważając na skalę liniową/logarytmiczną i ewentualne podziałki pośrednie).
- Poprowadź linię do przecięcia z krzywą dla re=0,4 mm i z punktu przecięcia odczytaj na osi posuwu wartość f.
Wynik odczytu to 0,20 mm/obr. Taka wartość jest typowa dla obróbki, w której wymagana jest określona jakość powierzchni: posuw nie może być zbyt duży, bo wzrost posuwu zwiększa nierówności geometryczne po przejściu ostrza.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wartości 0,30 mm/obr, 0,35 mm/obr i 0,60 mm/obr oznaczają większy posuw. Przy stałym re większy posuw prowadzi na ogół do większej chropowatości niż 10 µm (czyli gorszej jakości), dlatego nie spełniają wymagania z treści zadania. Największa z podanych, 0,60 mm/obr, odpowiada raczej obróbce zgrubnej lub sytuacjom, gdzie wymagania jakościowe są znacznie mniej restrykcyjne.
Wskazówka egzaminacyjna: przed zaznaczeniem odpowiedzi zawsze porównaj jednostki (µm vs mm/obr) i upewnij się, że odczytujesz wartość z krzywej dla właściwego re. To często ważniejsze niż "intuicyjne" ocenianie, czy posuw ma być mały czy duży.
