W zadaniach "na podstawie wykresu" słowo najszybciej należy odnieść do osi czasu oraz do tego, jak szybko pojawia się pożądany skutek flokulacji. W praktyce przeróbki mechanicznej kopalin chodzi najczęściej o przyspieszenie sedymentacji i klarowania, czyli o to, aby w krótkim czasie uzyskać wyraźny postęp procesu (np. szybsze opadanie cząstek i szybsze rozdzielenie faz).
Jak porównać dawki flokulanta na wykresie:
- Sprawdź, co przedstawia oś pionowa (efekt procesu, np. klarowność/mętność, wysokość warstwy osadu, prędkość opadania lub inny wskaźnik).
- Porównaj krzywe dla różnych dawek pod kątem czasu osiągnięcia tego samego poziomu efektu albo pod kątem największego tempa zmian (najbardziej stroma krzywa na początku).
- Wybierz tę dawkę, przy której proces osiąga wymagany etap w najkrótszym czasie.
Z wykresu wynika, że kryterium najszybszego przebiegu spełnia dawka 50 g/Mg – to ona daje najszybszy przyrost efektu w czasie w porównaniu z pozostałymi wariantami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- 10 g/Mg – dawka zbyt mała może powodować słabsze mostkowanie cząstek i wolniejszy przebieg zmian, więc na wykresie efekt narasta wolniej.
- 30 g/Mg – dawka pośrednia może poprawiać proces względem 10 g/Mg, ale jeśli krzywa osiąga efekt później niż dla 50 g/Mg, nie spełnia kryterium "najszybciej".
- 70 g/Mg – większa dawka nie zawsze przyspiesza proces; przy przedawkowaniu może pojawić się pogorszenie kinetyki lub brak dalszej poprawy, co na wykresie widać jako mniejsze tempo lub późniejsze osiągnięcie efektu.
Wskazówka egzaminacyjna: nie wybieraj dawki "na logikę" (np. największej). Zawsze odczytaj z wykresu czas i tempo dla każdej krzywej oraz upewnij się, że porównujesz ten sam etap procesu.
