Zadanie sprawdza umiejętność interpretacji wykresu rozpuszczalności. Nie chodzi o to, która substancja ma największą rozpuszczalność "ogólnie", lecz o to, która rośnie najszybciej w zakresie temperatur od 10°C do 20°C.
Aby to ocenić, dla każdej krzywej na wykresie wykonuje się ten sam krok:
- odczytać rozpuszczalność w 10°C,
- odczytać rozpuszczalność w 20°C,
- porównać przyrost (różnicę) między tymi dwiema wartościami.
Wykresowo jest to porównanie nachylenia krzywej w przedziale 10–20°C: im bardziej stromy przebieg w tym zakresie, tym szybszy wzrost rozpuszczalności.
Odpowiedź "AgNO3" jest poprawna, ponieważ na dołączonym wykresie właśnie ta krzywa ma największe nachylenie między 10°C a 20°C (największą zmianę wartości w tym przedziale).
Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z jednego z dwóch powodów:
- krzywa jest mniej stroma w zakresie 10–20°C (rozpuszczalność rośnie, ale wolniej),
- albo zmiana w tym zakresie jest mała w porównaniu z AgNO3 (nawet jeśli w innych temperaturach przebieg może wyglądać inaczej).
W praktyce technologii chemicznej taka analiza jest ważna np. przy planowaniu krystalizacji: substancja o dużym wzroście rozpuszczalności wraz z temperaturą może silnie wytrącać się przy chłodzeniu roztworu, co wpływa na dobór temperatur, czasów i urządzeń procesu.