Pomiar rezystancji pętli abonenckiej służy do oceny stanu toru miedzianego. Kluczowe jest, że pomiar wykonano wraz z dołączonym aparatem telefonicznym, więc wynik nie dotyczy wyłącznie "gołej" pary przewodów, ale całego obwodu (linia + obciążenie).
Interpretując wyniki, szuka się wartości świadczących o typowych uszkodzeniach:
- Przerwa (np. przerwany przewód, rozłączone złącze) zwykle daje rezystancję bardzo dużą/niestabilną w porównaniu do pozostałych pomiarów.
- Zwarcie między żyłami lub do elementów metalowych zwykle daje rezystancję nienaturalnie małą względem innych pętli.
- Upływność (zawilgocenie, uszkodzona izolacja) może powodować wyniki pośrednie, ale nadal odstające od typowego zestawu wartości dla pozostałych pętli.
W zadaniu należy porównać wszystkie pętle i wskazać tę, która ma najbardziej "nielogiczny" wynik w kontekście pozostałych oraz warunku dołączonego aparatu. Odpowiedź "D" jest poprawna, ponieważ w tabeli wyników to właśnie ta pętla prezentuje cechę charakterystyczną uszkodzenia (odstępstwo od wzorca obserwowanego w innych pętlach).
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo odpowiadają pętlom, których wyniki są spójne między sobą i mieszczą się w oczekiwanym zakresie dla pomiaru wykonanego z dołączonym aparatem (nie wykazują jednoznacznego objawu przerwy, zwarcia ani silnego upływu).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, czy pomiar dotyczy samej linii czy linii z obciążeniem. Ten jeden detal często zmienia interpretację "wartości prawidłowej".
