KWALIFIKACJA TKO2 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 33.
Na podstawie zamieszczonego fragmentu instrukcji, minimalna odległość, z jakiej ma być widoczny semafor wjazdowy dla linii pierwszorzędnej przy prędkości przejazdu 160 km/h, wynosi
Ilustracja przedstawia fragment tekstu instrukcji dotyczącej widoczności semaforów w kontekście sterowania ruchem kolejowym.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dla semafora wjazdowego na linii pierwszorzędnej przy V>120 km/h instrukcja podaje wymóg co najmniej 10×V/3 [m]. Dla V=160 km/h: 10×160/3=1600/3=533,33 m. Pozostałe wartości nie wynikają z tego wzoru ani z progu 400 m dla V≤120. Wynik należy podać w metrach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.

Pełne wyjaśnienie:

Widoczność semafora musi zapewniać maszyniscie czas na prawidłową reakcję na wskazanie sygnału, w tym na rozpoczęcie hamowania. Dlatego wymagania minimalnej odległości widoczności rosną wraz z prędkością pociągu oraz zależą od rodzaju sygnalizatora i kategorii linii.

Dla semaforów wjazdowych na liniach magistralnych i pierwszorzędnych obowiązują dwa przypadki:

  • przy prędkościach do 120 km/h włącznie wymagana jest widoczność co najmniej 400 m,
  • przy prędkościach większych niż 120 km/h stosuje się zależność 10×V/3 (w metrach).

W zadaniu podano prędkość przejazdu V=160 km/h, czyli spełniony jest warunek V>120 km/h. Należy więc zastosować wzór:

10×V/3 = 10×160/3 = 1600/3 = 533,33 m.

Wartości typu 300,30 m lub 400,40 m mogą wynikać z pomylenia kategorii linii (np. drugorzędnej) albo z błędnego użycia stałej 400 m przeznaczonej dla prędkości nieprzekraczających 120 km/h. Z kolei 244,44 m wskazuje na niewłaściwe przekształcenia rachunkowe lub użycie innej reguły niż ta przeznaczona dla semafora wjazdowego na linii pierwszorzędnej.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź próg 120 km/h, potem dobierz właściwy typ sygnalizatora (wjazdowy/wyjazdowy), a dopiero na końcu wykonaj obliczenie i zaokrąglij do dwóch miejsc po przecinku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Gdy prędkość jest większa niż 120 km/h na linii magistralnej lub pierwszorzędnej, stosuje się wzór 10×V/3 w metrach. Dla V=160: 10×160/3=1600/3=533,33 m. Najpierw sprawdź próg 120 km/h, potem podstaw V.
Stała 400 m dotyczy tylko prędkości do 120 km/h włącznie. Powyżej tego progu wymagania rosną wraz z prędkością, dlatego instrukcja przechodzi na zależność wzorową. To ma odzwierciedlać potrzebę wcześniejszego dostrzeżenia sygnału przy szybszym ruchu.
To reguła obliczania minimalnej odległości widoczności (w metrach) dla semafora wjazdowego na liniach o wyższych parametrach, gdy V>120 km/h. W praktyce mnożysz prędkość V przez 10 i dzielisz przez 3, a wynik traktujesz jako minimalną odległość, z której sygnał ma być widoczny.
Dla semaforów wjazdowych: na liniach magistralnych i pierwszorzędnych jest to 400 m przy V≤120 km/h oraz 10×V/3 przy V>120 km/h. Dla linii drugorzędnych przyjmuje się 300 m, a dla linii miejscowych 100 m. Zawsze dobieraj przypadek do kategorii linii.
Dla semafora wjazdowego (linie magistralne/pierwszorzędne) przy V>120 km/h stosuje się 10×V/3. Dla semafora wyjazdowego typowo pojawia się wzór 10×V/4 z warunkiem minimalnym (np. nie mniej niż 200 m). Różnica wynika z innej roli sygnału i przyjętych zasad eksploatacji.
Prędkość V wpływa na czas i drogę potrzebną na reakcję oraz hamowanie. Im większa prędkość, tym wcześniej maszynista musi zobaczyć sygnał, aby bezpiecznie dostosować jazdę. Dlatego przy wyższych prędkościach instrukcje stosują wzory zależne od V zamiast stałych wartości.
W zadaniach testowych zwykle oczekuje się wartości zgodnej z obliczeniem i formatem odpowiedzi (często do dwóch miejsc po przecinku, jak 533,33 m). Najważniejsze jest poprawne zastosowanie właściwego wzoru i warunku (V>120 km/h). Jeśli nie ma wytycznych, przyjmij sposób zapisu zgodny z odpowiedziami.
Typowe pomyłki to: użycie złego wzoru (np. 10×V/4), zastosowanie stałej 400 m mimo V>120 km/h, podstawienie złej prędkości albo błąd rachunkowy przy dzieleniu 1600 przez 3. Pomaga zapisanie działań etapami: najpierw 10×V, potem dzielenie, na końcu zaokrąglenie.
Gdy warunki terenowe (łuki, przeszkody, zabudowa, obiekty inżynieryjne) uniemożliwiają zapewnienie wymaganej minimalnej odległości widoczności semafora, w praktyce rozważa się rozwiązania wspomagające. Celem jest utrzymanie wymaganego poziomu bezpieczeństwa i czytelności sygnałów dla maszynisty.
Ucz się schematu decyzyjnego: typ sygnalizatora (wjazdowy/wyjazdowy) → kategoria liniipróg 120 km/h → dobór stałej lub wzoru. Ćwicz kilka prędkości (np. 100, 120, 140, 160) i zapisuj obliczenia krok po kroku, aby uniknąć pomyłek.
info

Około 66% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Według specjalistów z branży: "Dla semafora wjazdowego na linii pierwszorzędnej przy V>120 km/h instrukcja podaje wymóg co najmniej 10×V/3 [m]."

Źródła:

  • Opis ilustracji w zadaniu (zweryfikowany opis fragmentu instrukcji: semafor wjazdowy, linie magistralne/pierwszorzędne, warunek V>120 km/h i wzór 10×V/3) – źródło wewnętrzne systemu egzaminacyjnego

Materiały:

  • Instrukcje eksploatacyjne zarządcy infrastruktury dotyczące sygnalizacji i widoczności sygnalizatorów (rozdziały o minimalnych odległościach)
  • Materiały szkoleniowe z zakresu budowy i eksploatacji urządzeń SRK (semafory, tarcze ostrzegawcze, zależność od prędkości)
  • Zestawy zadań rachunkowych: stosowanie wzorów 10×V/3 i 10×V/4 dla różnych przypadków V

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego