W kosztorysie ofertowym każda pozycja robót (tu: liniowe roboty ziemne) ma zwykle rozbicie na składniki RMS: R – robocizna, M – materiały, S – sprzęt. Pytanie dotyczy wyłącznie wartości pracy sprzętu, więc należy odczytać z fragmentu kosztorysu te dane, które odnoszą się do maszyn/urządzeń użytych do wykonania robót.
Typowy tok obliczeń jest następujący:
- ustal, jaki sprzęt występuje w pozycji oraz jaka jest jego stawka (np. zł za maszynogodzinę),
- odczytaj nakład pracy sprzętu (np. liczba maszynogodzin na jednostkę obmiaru) oraz ilość obmiaru pozycji,
- oblicz łączną liczbę maszynogodzin dla pozycji (jeżeli kosztorys tak to prezentuje): nakład × ilość,
- wyznacz wartość kosztorysową pracy sprzętu: stawka × (nakład × ilość) albo – jeśli kosztorys podaje już łączny nakład – stawka × łączny nakład,
- na końcu zastosuj wymagane zaokrąglenie do 2 miejsc po przecinku i zachowaj format zapisu w zł.
Wynik 60,00 zł odpowiada poprawnemu połączeniu właściwej stawki sprzętu z właściwą ilością/nakładem przypisanym do sprzętu w tej pozycji.
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne?
- 20,00 zł często wynika z pominięcia części nakładu (np. przyjęcia tylko jednego składnika lub nieuwzględnienia mnożenia przez ilość obmiaru).
- 12,00 zł bywa efektem błędu jednostek lub odczytu z niewłaściwej kolumny (np. potraktowania wartości cząstkowej jako końcowej).
- 120,00 zł może pojawić się przy podwojeniu nakładu albo omyłkowym zsumowaniu/zdublowaniu sprzętu, który w kosztorysie powinien być liczony jednokrotnie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy liczysz tylko sprzęt, a nie łączną wartość pozycji (R+M+S), oraz czy nakład dotyczy jednostki obmiaru czy całej pozycji.
