Hydroizolacja pozioma (przeciwwilgociowa) ma za zadanie odciąć drogę podciągania kapilarnego wilgoci z gruntu do ścian i posadzki. Na przekroju budynku rozpoznaje się ją jako ciągłą, nieprzepuszczalną warstwę wbudowaną w układ konstrukcyjno-warstwowy.
Poprawna odpowiedź wskazuje trzy standardowe lokalizacje:
- Na ławie fundamentowej – warstwa układana na wierzchu ławy, aby wilgoć nie przechodziła do ściany fundamentowej.
- Pomiędzy ścianą fundamentową a ścianą parteru – poziome odcięcie dla części nadziemnej, zwykle w strefie powyżej terenu, aby mur parteru nie zawilgacał się od fundamentu.
- Pod termoizolacją podłogi – w podłodze na gruncie izolacja przeciwwilgociowa leży nad warstwą podkładową (np. chudym betonem) i pod termoizolacją, by chronić termoizolację i posadzkę przed wilgocią.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z typowych powodów spotykanych na budowie i na egzaminach:
- Wskazania typu "pod ławą fundamentową" są błędne – izolacji poziomej nie projektuje się jako warstwy pod samą ławą (w przekroju ława opiera się na podkładzie, a odcięcie wykonuje się dopiero na jej wierzchu).
- Umiejscowienie izolacji "pomiędzy wylewką a termoizolacją" miesza funkcje warstw: wylewka (jastrych) jest wyżej, a hydroizolacja przeciwwilgociowa powinna separować układ od wilgoci gruntowej, więc występuje niżej – pod termoizolacją.
- Warianty sugerujące izolację pod termoizolacją ściany fundamentowej dotyczą raczej detali izolacji pionowej/ocieplenia, a nie poziomego odcięcia w murze.
Na egzaminie warto zapamiętać regułę: pozioma izolacja jest "przekładką" w murze i w podłodze, a nie warstwą pod ławą. Czytając przekrój, szukaj ciągłych, poziomych pasów izolacji w miejscach przejścia między elementami mającymi kontakt z wilgocią.
