KWALIFIKACJA BUD13 - CZERWIEC 2017 (test 2)

PYTANIE NR 40.
Na podstawie zamieszczonego przekroju określ, jaką ilość betonu zużyto na wykonanie ław betonowych pod obrzeża po obu stronach chodnika na długości 200 m, zakładając 4% naddatku.
Ilustracja przedstawia przekrój techniczny związany z budową chodnika, co jest istotne w kontekście egzaminu zawodowego dla
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna ilość to 6,24 m3, bo najpierw wyznacza się objętość ław z przekroju dla długości 200 m i dla obu stron chodnika (czyli sumuje dwa takie same elementy). Następnie do otrzymanej wartości bazowej dolicza się 4% naddatku: wynik mnoży się przez 1,04, co daje 6,24 m3.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniach kluczowa jest zasada: objętość elementu o stałym przekroju oblicza się jako iloczyn pola przekroju i długości: V = A · L. Przekrój (rysunek) dostarcza geometrii ławy betonowej pod obrzeże, czyli wymiarów pozwalających policzyć pole A (najczęściej prostokąt lub suma prostokątów/klinów).

Następnie:

  • liczy się objętość dla wskazanej długości odcinka: L = 200 m,
  • uwzględnia się informację "po obu stronach chodnika", czyli objętość dla jednej strony trzeba zsumować dla dwóch stron (zwykle mnożnik ×2),
  • na końcu dolicza się 4% naddatku (straty, nierówności wykopu, rozlewność, nieuniknione ubytki). Technicznie oznacza to przemnożenie objętości bazowej przez 1,04.

W przedstawionych odpowiedziach widać typowy schemat wyników pośrednich: wartość 6,00 m3 odpowiada objętości bazowej (bez naddatku). Po doliczeniu 4% otrzymuje się 6,00 · 1,04 = 6,24 m3, więc poprawna jest odpowiedź "6,24 m3".

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "3,00 m3" zwykle oznacza policzenie tylko jednej strony i jednocześnie pominięcie naddatku.
  • "3,12 m3" najczęściej wynika z policzenia jednej strony, ale już z doliczeniem 4% (3,00 · 1,04 = 3,12).
  • "6,00 m3" to wynik bez naddatku, czyli zatrzymanie się na etapie objętości bazowej.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w treści zadania słowa typu "po obu stronach", "na długości", "z naddatkiem". To trzy najczęstsze miejsca, gdzie powstają błędy rachunkowe mimo poprawnego odczytu przekroju.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stosuje się zależność V = A · L, gdzie A to pole przekroju ławy (z wymiarów na rysunku), a L to długość odcinka w metrach. Najpierw liczysz A w m2, potem mnożysz przez L w m, otrzymując V w m3.
"Po obu stronach" oznacza, że wykonuje się dwie ławy pod obrzeża (lewa i prawa strona). Jeśli przekrój dotyczy jednej ławy, wynik dla jednej strony trzeba zsumować dla dwóch stron, najczęściej mnożąc objętość dla jednej strony przez 2.
Naddatek 4% to zapas na straty i odchyłki wykonawcze. Dolicza się go do objętości bazowej przez mnożenie: Vkońcowe = Vbazowe · 1,04. Nie dodaje się 4 "punktów" ani nie zaokrągla w ciemno.
Najczęstszy błąd to pozostawienie wymiarów w cm. Przed liczeniem pola przekroju zamień wszystko na metry (np. 10 cm = 0,10 m). Pole licz w m2, a objętość w m3. Sprawdź też, czy długość 200 m jest już w metrach.
Wynik 6,00 m3 zwykle odpowiada objętości bez naddatku. Jeśli zadanie wymaga doliczenia 4%, to trzeba wykonać dodatkowy krok i przemnożyć przez 1,04. Dopiero wtedy otrzymuje się ilość betonu do zużycia/zamówienia.
Na przekroju ława jest elementem betonowym pod obrzeżem (zwykle prostokątny blok podparcia). Do obliczeń bierze się wymiary geometryczne ławy (szerokość i wysokość). Nie należy włączać do pola przekroju warstw niebetonowych, np. podsypki.
Praktycznie i rachunkowo najbezpieczniej doliczać naddatek do całości: najpierw wyznacz objętość dla jednej strony, uwzględnij "po obu stronach" (suma lub ×2), a dopiero potem zastosuj mnożnik 1,04. Zmniejsza to ryzyko pominięcia składnika.
Zaokrąglanie zależy od polecenia i standardu arkusza, ale zwykle przyjmuje się precyzję do dwóch miejsc po przecinku dla m3. Ważne, by nie zaokrąglać zbyt wcześnie (np. pola przekroju), bo to może dać zauważalną różnicę na długości 200 m.
Różnice biorą się m.in. z nierówności wykopu, rozluźnienia gruntu, niedokładnego szalowania, rozlania mieszanki, tolerancji wymiarów obrzeży oraz strat transportowych. Dlatego w obmiarach często stosuje się naddatki procentowe, aby nie zabrakło materiału.
Najczęstsze pomyłki to: policzenie tylko jednej strony chodnika, brak doliczenia naddatku, pomylenie pola z objętością, błędne przeliczenie cm na m oraz nieuwzględnienie, że długość odcinka dotyczy całego chodnika. Pomaga zapis kroków i kontrola jednostek.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 33% zdających egzamin. bardzo trudne

Eksperci podkreślają: "Poprawna ilość to 6,24 m3, bo najpierw wyznacza się objętość ław z przekroju dla długości 200 m i dla obu stron chodnika (czyli sumuje dwa takie same elementy)."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii robót drogowych: konstrukcja chodników i ustawianie obrzeży
  • Ćwiczenia z obmiaru robót: liczenie objętości elementów liniowych o stałym przekroju
  • Zestaw zadań z przeliczania jednostek (cm↔m, cm2↔m2, % naddatku)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026

Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego