W tego typu zadaniach kluczowa jest zasada: objętość elementu o stałym przekroju oblicza się jako iloczyn pola przekroju i długości: V = A · L. Przekrój (rysunek) dostarcza geometrii ławy betonowej pod obrzeże, czyli wymiarów pozwalających policzyć pole A (najczęściej prostokąt lub suma prostokątów/klinów).
Następnie:
- liczy się objętość dla wskazanej długości odcinka: L = 200 m,
- uwzględnia się informację "po obu stronach chodnika", czyli objętość dla jednej strony trzeba zsumować dla dwóch stron (zwykle mnożnik ×2),
- na końcu dolicza się 4% naddatku (straty, nierówności wykopu, rozlewność, nieuniknione ubytki). Technicznie oznacza to przemnożenie objętości bazowej przez 1,04.
W przedstawionych odpowiedziach widać typowy schemat wyników pośrednich: wartość 6,00 m3 odpowiada objętości bazowej (bez naddatku). Po doliczeniu 4% otrzymuje się 6,00 · 1,04 = 6,24 m3, więc poprawna jest odpowiedź "6,24 m3".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "3,00 m3" zwykle oznacza policzenie tylko jednej strony i jednocześnie pominięcie naddatku.
- "3,12 m3" najczęściej wynika z policzenia jednej strony, ale już z doliczeniem 4% (3,00 · 1,04 = 3,12).
- "6,00 m3" to wynik bez naddatku, czyli zatrzymanie się na etapie objętości bazowej.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w treści zadania słowa typu "po obu stronach", "na długości", "z naddatkiem". To trzy najczęstsze miejsca, gdzie powstają błędy rachunkowe mimo poprawnego odczytu przekroju.