KWALIFIKACJA EKA4 - STYCZEŃ 2013

PYTANIE NR 8.
Na podstawie zamieszczonego wykresu określ, jaki styl kierowania reprezentuje menedżer, dla którego czynnik ludzki ma dużo większe znaczenie niż wykonanie zadania.
Ilustracja przedstawia wykres w formie diagramu, który ukazuje zależność stylu kierowania od znaczenia zadań i relacji
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jeśli w analizowanym wykresie "czynnik ludzki" (relacje, wsparcie, współdecydowanie) ma wyraźnie większe znaczenie niż realizacja zadania, odpowiada to stylowi nastawionemu na udział pracowników w decyzjach.
Taką orientację w typowych ujęciach opisuje "partycypowanie", a nie dyrygowanie (zadaniowość) czy delegowanie (niska kontrola obu wymiarów).

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu kluczowe jest odczytanie z wykresu relacji między dwoma wymiarami: orientacją na ludzi (czynnik ludzki, relacje, wsparcie, motywowanie, współpraca) oraz orientacją na zadania (planowanie, kontrola, egzekwowanie wykonania, nacisk na wynik). Jeżeli z wykresu wynika, że "czynnik ludzki ma dużo większe znaczenie niż wykonanie zadania", to opis pasuje do stylu, w którym menedżer przede wszystkim angażuje pracowników, konsultuje decyzje i buduje zaangażowanie.

Odpowiedź "Partycypowanie." jest poprawna, ponieważ partycypowanie oznacza w praktyce współudział podwładnych w podejmowaniu decyzji oraz większy nacisk na relacje i komunikację niż na dyrektywne sterowanie zadaniami. Taki styl jest typowo wybierany, gdy menedżer chce wzmacniać odpowiedzialność i motywację zespołu przez udział pracowników.

Pozostałe propozycje nie pasują do opisu:

  • "Dyrygowanie." zwykle wiąże się z wysoką dyrektywnością i silnym naciskiem na wykonanie zadania (instrukcje, kontrola), więc kłóci się z informacją, że zadanie ma mniejsze znaczenie.
  • "Argumentowanie." (w wielu ujęciach zbliżone do stylu "sprzedającego/wyjaśniającego") zakłada nadal istotny komponent zadaniowy: menedżer kieruje, ale uzasadnia i przekonuje. Nie jest to typowy wybór, gdy przewaga czynnika ludzkiego nad zadaniem jest "duża".
  • "Delegowanie." najczęściej oznacza przekazanie odpowiedzialności i mniejszą ingerencję w bieżące działania. Nie jest to równoznaczne z bardzo wysoką koncentracją na relacjach; w wielu modelach delegowanie nie oznacza "najwyższej orientacji na ludzi", tylko raczej niski poziom bieżącego kierowania.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij osie wykresu (ludzie vs zadania), potem ustal, który wymiar jest wyraźnie wyższy. Dopiero na końcu dopasuj nazwę stylu z listy odpowiedzi, unikając mylenia pojęć między różnymi modelami.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Oznacza to, że priorytetem są relacje, komunikacja, wsparcie i współpraca w zespole, a nie ścisłe instrukcje i kontrola realizacji zadań. W praktyce menedżer więcej konsultuje, motywuje i angażuje pracowników, zamiast narzucać sposób wykonania.
Najpierw ustal, która oś dotyczy "ludzi/relacji", a która "zadań/wyniku". Potem sprawdź, czy punkt/obszar menedżera leży wyraźnie wyżej w wymiarze relacji niż w wymiarze zadań. Dopiero wtedy dopasuj nazwę stylu z odpowiedzi.
Partycypowanie wiąże się z włączaniem pracowników w podejmowanie decyzji, wspieraniem ich i budowaniem zaangażowania. To styl, w którym relacje i współpraca są bardziej eksponowane niż dyrektywne sterowanie zadaniami, co odpowiada przewadze czynnika ludzkiego.
Delegowanie polega na przekazaniu odpowiedzialności i samodzielności pracownikom oraz mniejszej ingerencji w bieżące działania. Partycypowanie to aktywne angażowanie zespołu w decyzje i wspieranie relacji. Delegowanie nie musi oznaczać "najwyższego nacisku na ludzi", tylko niski poziom bieżącego kierowania.
Dyrygowanie zwykle oznacza dyrektywność: menedżer mówi co, jak i kiedy wykonać oraz kontroluje realizację. To podnosi wagę wymiaru zadaniowego, a nie relacyjnego. Dlatego przy opisie "ludzie dużo ważniejsi niż zadanie" dyrygowanie jest zazwyczaj nietrafne.
W praktyce może to być np. wspólne ustalanie sposobu realizacji celów, burze mózgów, konsultowanie zmian w procedurach czy dzielenie się odpowiedzialnością za decyzje. Menedżer skupia się na komunikacji i motywacji, aby zespół sam współtworzył rozwiązania.
Najczęściej myli się nazwy stylów z różnych modeli lub wybiera odpowiedź "intuicyjnie", bez sprawdzenia osi wykresu. Częsty błąd to utożsamienie delegowania z "pro-ludzkim" stylem oraz odwrócenie znaczenia osi (ludzie vs zadania), co daje odwrotny wynik.
Nie zawsze cały model, ale trzeba rozumieć podstawową logikę: jak w danym wykresie opisano nacisk na relacje (czynnik ludzki) i nacisk na zadania. Bez tego trudno poprawnie dopasować nazwę stylu, bo te same terminy mogą być różnie używane w różnych materiałach.
Najczęściej wtedy, gdy ważne jest podniesienie motywacji, poprawa komunikacji, integracja zespołu albo zmniejszenie oporu wobec zmian. Taki styl może też pomagać przy pracy wymagającej współpracy i kreatywności, gdzie samo "egzekwowanie zadań" nie daje dobrych efektów.
Zrób trzy kroki: 1) nazwij osie (ludzie vs zadania), 2) sprawdź, który wymiar jest wyraźnie większy, 3) wybierz styl, który w Twoich materiałach oznacza wysoką orientację na relacje i mniejszą na zadania. To zwykle prowadzi do "partycypowania".
info

Około 43% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Źródła:

  • Paul Hersey, Kenneth H. Blanchard, "Management of Organizational Behavior: Leading Human Resources" (opis stylów przywództwa sytuacyjnego i nacisku na relacje vs zadania) – szczegółowe strony/edycja wymagają dostępu do konkretnego wydania.

Materiały:

  • Podręczniki do podstaw zarządzania (działy: style kierowania, przywództwo)
  • Notatki/arkusze z modeli przywództwa omawianych na zajęciach (z podpisanymi osiami wykresu)
  • Zadania treningowe z interpretacji wykresów i opisów stylów kierowania

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego