W tego typu zadaniu kluczowe jest zrozumienie, co oznacza sformułowanie "maksymalne zagęszczenie". Na wykresach zagęszczania gruntu (krzywa zależności zagęszczenia od wilgotności) zagęszczenie rośnie wraz ze wzrostem wilgotności tylko do pewnego momentu, a następnie spada. Dzieje się tak dlatego, że niewielka ilość wody ułatwia przemieszczenie ziaren i wypełnianie pustek, ale nadmiar wody zaczyna "rozpychać" strukturę i utrudniać uzyskanie większej gęstości.
Dlatego szukamy maksimum krzywej: punktu, w którym zagęszczenie jest największe. Ten punkt odpowiada tzw. wilgotności optymalnej dla zastosowanej energii zagęszczania i danego rodzaju gruntu. Po znalezieniu najwyższego punktu krzywej wykonuje się rzut na oś wilgotności (zwykle oś pozioma) i odczytuje wartość procentową.
Odpowiedź "12,6%" jest poprawna, ponieważ na wykresie właśnie przy tej wilgotności krzywa osiąga najwyższe położenie (maksimum zagęszczenia). Pozostałe wartości są niepoprawne, bo odpowiadają punktom położonym przed maksimum (grunt zbyt suchy, zagęszczenie jeszcze rośnie) albo daleko od wierzchołka (odczyt z niewłaściwego miejsca na osi lub pomylenie skali). W praktyce robót ziemnych taka interpretacja pomaga zdecydować, czy materiał trzeba dowieźć wilgotniejszy / zraszać, czy raczej dosuszyć, aby uzyskać wymaganą jakość warstwy nasypu.
