W zadaniu trzeba połączyć proste obliczenia z poprawnym odczytem z wykresu. Najpierw wyznacza się całkowitą energię możliwą do wydzielenia ze spalania materiału palnego: wykorzystuje się masę parafiny oraz jej ciepło spalania Qc podane w MJ/kg. Otrzymaną energię należy następnie odnieść do powierzchni strefy pożarowej (90 m2), aby uzyskać wielkość, która zwykle jest podstawą do korzystania z wykresów opisujących intensywność i czas oddziaływania pożaru.
Kolejny krok to odczyt z zamieszczonego wykresu: wybiera się właściwą oś (np. gęstość obciążenia ogniowego lub równoważny parametr na osi X) i odczytuje odpowiadający mu "względny czas trwania pożaru" na osi Y. Jeżeli punkt wypada między wartościami siatki, stosuje się interpolację zamiast zaokrąglania "na oko". Dla danych z zadania odczyt z wykresu daje 120 minut.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Wartość 90 minut często wynika z pomylenia wielkości odniesionej do powierzchni z wielkością całkowitą albo z odczytu z niewłaściwego fragmentu skali. Wartości 150 minut i 180 minut są typowe, gdy ktoś przesunie punkt odczytu w prawo (np. przez błąd jednostek lub nieprawidłowe przeliczenie energii) albo odczyta inną krzywą/inną zależność niż wymagana w treści.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź (1) czy Qc jest użyte w tych samych jednostkach co na wykresie, (2) czy liczysz parametr na 1 m2, oraz (3) czy odczytujesz dokładnie tę wielkość, o którą pytają (względny czas), a nie np. czas w innej definicji.
