Różnice inwentaryzacyjne powstają wtedy, gdy stan rzeczywisty ustalony podczas spisu z natury nie jest zgodny ze stanem ewidencyjnym wynikającym z dokumentów i zapisów magazynowych.
Tok postępowania jest zawsze taki sam:
- Krok 1: dla każdej pozycji towaru porównaj stan ewidencyjny i stan rzeczywisty (oraz ich wartości, jeśli dane są w zł).
- Krok 2: określ kierunek różnicy: jeśli rzeczywisty < ewidencyjny, to jest to niedobór; jeśli rzeczywisty > ewidencyjny, to jest to nadwyżka.
- Krok 3: oblicz wartość różnicy dla każdej pozycji (najczęściej jako różnicę wartości, albo różnicę ilości pomnożoną przez cenę ewidencyjną/przyjętą w zadaniu).
- Krok 4: zsumuj osobno wartości niedoborów i osobno wartości nadwyżek, bo są to dwa różne rodzaje odchyleń.
W tym zadaniu, po przejściu przez wszystkie pozycje z "zamieszczonych informacji", suma wartości odchyleń ujemnych daje niedobór 600,00 zł, a suma wartości odchyleń dodatnich daje nadwyżkę 200,00 zł. To oznacza, że w części asortymentu brakuje towaru względem ewidencji, a w części występuje towar nieujęty w ewidencji lub błędnie wydany/przyjęty.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- Odpowiedź "Nadwyżka 800,00 zł" błędnie zakłada, że wszystkie różnice są dodatnie i można je zsumować w jedną nadwyżkę. W danych występują również pozycje z odchyleniem ujemnym, więc trzeba rozdzielić typy różnic.
- Odpowiedź "Niedobór 800,00 zł" analogicznie pomija występowanie nadwyżek lub zamienia znak różnicy, co jest typowym skutkiem odejmowania w złej kolejności.
- Odpowiedź "Niedobór 200,00 zł, nadwyżka 600,00 zł" wskazuje wartości zamienione miejscami. Taki błąd zwykle wynika z nieuważnego przypisania kwot do kategorii albo z mechanicznego przepisywania sum bez sprawdzenia kierunku różnicy.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj obok każdej pozycji znak "+" (nadwyżka) lub "−" (niedobór), a dopiero potem sumuj w dwóch osobnych kolumnach. To mocno ogranicza ryzyko pomyłki.
