"Stan należności od odbiorców na dzień bilansowy" oznacza kwotę, którą jednostce są winni kontrahenci (odbiorcy) na koniec okresu sprawozdawczego. W ewidencji księgowej jest to najczęściej saldo końcowe konta rozrachunkowego z odbiorcami (konto bilansowe), ustalane na podstawie zapisów na koncie.
Jak dochodzi się do wyniku? Najpierw analizuje się zapisy po obu stronach konta:
- Strona Wn zwykle zwiększa należności (np. wystawienie faktury sprzedaży, obciążenia kontrahenta).
- Strona Ma zwykle zmniejsza należności (np. zapłata od odbiorcy, kompensata, korekta zmniejszająca).
Następnie porównuje się sumy zapisów Wn i Ma. Różnica stanowi saldo końcowe. Jeżeli suma Wn jest większa niż suma Ma, saldo jest debetowe i odpowiada należnościom. Jeżeli suma Ma przewyższa sumę Wn, mogłoby to wskazywać na nadpłatę lub zobowiązanie wobec odbiorcy (zależnie od szczegółów ewidencji), a nie "należności".
Odpowiedź "27 000 zł" jest poprawna, bo odpowiada saldu końcowemu należności wynikającemu z zapisów na kontach przedstawionych w zadaniu (np. w formie T-kont/obrotów i sald). Pozostałe kwoty są typowymi wynikami błędów rachunkowych: przyjęcia obrotów zamiast salda, nieuwzględnienia jednej z operacji zmniejszających należność albo błędnego odjęcia/zsumowania zapisów po niewłaściwej stronie konta.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy liczysz saldo (różnicę Wn–Ma lub Ma–Wn), a nie samą sumę zapisów, oraz czy interpretujesz kierunek salda właściwy dla należności.
