Wynik finansowy brutto to efekt działalności jednostki ustalony przed obciążeniami typu podatek dochodowy. W praktyce księgowej oblicza się go na podstawie kont wynikowych, czyli tych, na których ujmuje się przychody oraz koszty danego okresu.
Aby poprawnie wyznaczyć wynik brutto z zapisów na kontach, wykonuje się trzy kroki:
- Identyfikacja kont wynikowych – wybieramy konta przychodów i konta kosztów (bez kont bilansowych, takich jak środki trwałe, rozrachunki, kasa/bank).
- Ustalenie wartości przychodów i kosztów – sumujemy odpowiednie zapisy (najczęściej korzysta się z obrotów lub sald wskazanych w zestawieniu obrotów i sald).
- Obliczenie różnicy – wynik brutto = przychody − koszty. Dodatnia różnica oznacza zysk brutto, a ujemna różnica oznacza stratę brutto.
Odpowiedź "125 000,00 zł - zysk brutto." jest poprawna, ponieważ po zestawieniu zapisów na kontach wynikowych suma przychodów przewyższa sumę kosztów dokładnie o 125 000,00 zł, czyli wynik ma znak dodatni.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "125 000,00 zł - strata brutto." – zawiera błąd interpretacji znaku: ta sama wartość liczbowo nie może jednocześnie oznaczać zysku i straty; o kwalifikacji decyduje to, czy koszty są większe od przychodów.
- "130 000,00 zł - zysk brutto." – błąd rachunkowy: wskazuje inną różnicę niż wynika z zapisów na kontach; typową przyczyną jest pominięcie jednego składnika kosztów/przychodów lub pomylenie obrotów z saldem.
- "130 000,00 zł - strata brutto." – łączy dwa błędy naraz: nieprawidłową kwotę i błędny kierunek (strata zamiast zysku).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisz wprost wzór przychody − koszty i dopiero potem podstaw sumy. To ogranicza ryzyko odwrócenia znaku oraz ułatwia kontrolę, czy wynik powinien być zyskiem czy stratą.
