W praktyce sprzedawca nie odprowadza do banku "utargu" rozumianego potocznie jako suma sprzedaży, tylko kwotę wynikającą z rozliczenia kasy na podstawie zestawienia/raportu. Taki dokument zwykle pokazuje, ile gotówki wpłynęło (np. sprzedaż gotówkowa), jakie były wypływy z kasy (np. wypłaty, zwroty, wydatki) oraz jaki stan gotówki ma pozostać w kasie jako zapas na kolejny dzień.
Aby poprawnie ustalić kwotę do wpłaty, należy:
- odczytać z zestawienia wszystkie pozycje dotyczące gotówki (a nie np. płatności bezgotówkowych, jeśli nie wchodzą do wpłaty gotówkowej),
- zsumować pozycje zwiększające stan gotówki przeznaczonej do rozliczenia,
- odjąć pozycje, które zmniejszają gotówkę w kasie (np. wypłaty/rozchody),
- odjąć kwotę, która ma pozostać w kasie, jeżeli zestawienie przewiduje pozostawienie ustalonego stanu.
W zadaniach egzaminacyjnych typowe pomyłki wynikają z błędnego potraktowania znaków (odjęcie zamiast dodania), nieuwzględnienia jednej pozycji albo wzięcia do obliczeń wartości "ogólnej sprzedaży", gdy w tabeli rozdzielono sprzedaż na różne formy płatności. Dlatego zawsze warto wykonać obliczenia "krok po kroku" bez skrótów myślowych i po przeliczeniu sprawdzić, czy wynik ma sens: kwota do banku nie powinna być większa niż gotówka dostępna po uwzględnieniu rozchodów i stanu pozostawianego w kasie.
Odpowiedzi błędne zwykle odpowiadają scenariuszom: pominięcie jednej korekty z raportu, błędne odjęcie/dodanie rozchodu lub przyjęcie niewłaściwej podstawy (np. sprzedaż łączna zamiast gotówkowej). Poprawna odpowiedź jest tą, która dokładnie wynika z zestawienia utargu dołączonego do zadania.
