Mapa gleboznawczej klasyfikacji gruntów zawiera kilka odrębnych kategorii oznaczeń, które trzeba umieć rozróżnić po formie zapisu. Jedną z najczęstszych umiejętności na egzaminie jest rozpoznanie, czy dany fragment opisu konturu odnosi się do gleby, użytku czy klasy bonitacyjnej.
Dlaczego "typu gleby" jest poprawne?
Typ gleby na mapie klasyfikacyjnej jest oznaczany wielkimi literami. Mogą to być pojedyncze litery (np. A, B, D) albo ich zestawienia (np. AB), co oznacza typ złożony lub kombinację wskazywaną w legendach klasyfikacyjnych. Skoro strzałka wskazuje wyłącznie symbol literowy "AB", to jest to informacja o typie gleby.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "rodzaju użytku" – rodzaje użytków gruntowych na mapach ewidencyjnych/klasyfikacyjnych zapisuje się skrótami takimi jak R (rola), Ł (łąka), Ps (pastwisko). To inna grupa symboli niż "AB".
- "rodzaju gleby" – rodzaj gleby jest zwykle doprecyzowaniem typu i bywa zapisywany jako litera z dodatkowymi oznaczeniami (np. z małą literą). Sama para wielkich liter "AB" nie wskazuje na rodzaj, tylko na poziom nadrzędny, czyli typ.
- "klasy bonitacyjnej" – klasy bonitacyjne mają formę cyfr rzymskich (np. IV, V, VI; czasem z dodatkiem a/b). Symbol "AB" nie ma tej postaci, więc nie jest klasą.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń kształt symbolu: litery (gleby lub użytki) vs cyfry rzymskie (klasy). Następnie sprawdź, czy litery wyglądają jak skrót użytku (R/Ł/Ps) czy jak oznaczenie gleb (A, B, D, AB). To zwykle wystarcza do poprawnej identyfikacji.
