Połączenia gwintowe w maszynach często pracują w warunkach drgań i zmiennych obciążeń. W takich sytuacjach sama siła tarcia na gwincie może nie wystarczyć do utrzymania dokręcenia, dlatego stosuje się dodatkowe zabezpieczenia przed samoodkręceniem.
Nakrętka koronowa to nakrętka z podłużnymi nacięciami na obwodzie (tzw. "korona"). Rozwiązanie to współpracuje z zawleczką w następujący sposób:
- na trzpieniu śruby lub sworznia wykonany jest poprzeczny otwór,
- po dokręceniu nakrętki dobiera się takie ustawienie, aby jedno z nacięć pokryło się z otworem,
- przez otwór przeprowadza się zawleczkę,
- końce zawleczki odgina się, aby nie mogła się wysunąć.
Dlatego odpowiedź "zawleczki" jest właściwa: zawleczka stanowi mechaniczny "zatrzask", który uniemożliwia obrót nakrętki względem trzpienia.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ dotyczą innych typów połączeń lub innych funkcji:
- "wpustu" używa się do połączeń wał–piasta (np. koło pasowe na wale) w celu przenoszenia momentu, a nie do blokowania nakrętek koronowych.
- "nitu" dotyczy połączeń nierozłącznych (nitowanych). Nit nie jest typowym elementem zabezpieczającym nakrętkę koronową w połączeniu gwintowym.
- "pierścienia" może odnosić się do pierścieni osadczych lub zabezpieczających elementy na wałach, ale nie stanowi standardowego, bezpośredniego zabezpieczenia nakrętki koronowej przed odkręceniem w tym układzie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawia się nakrętka koronowa, prawie zawsze należy szukać węzła z otworem w trzpieniu i elementu przechodzącego przez ten otwór (zawleczki) jako blokady obrotu nakrętki.
