Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2017



PYTANIE NR 4.
Na przedstawionym rysunku projektowanej osi trasy drogowej oznaczenia W1 i W2 to punkty
Ilustracja przedstawia schemat projektowanej osi trasy drogowej, co jest związane z kwalifikacją zawodową TECHNIK GEODETA -
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oznaczenia W1 i W2 na rysunku osi trasy odnoszą się do punktów, w których zmienia się kierunek przebiegu osi.
Takie punkty są wierzchołkami łamanej osi i służą do opisu geometrii trasy (załamania), a nie do wskazania początku ani punktów pośrednich.

Pełne wyjaśnienie:

W projektowaniu i wytyczaniu trasy drogowej oś trasy przedstawia się często jako łamana (lub jako układ odcinków i łuków), a na rysunku wyróżnia się punkty charakterystyczne. Oznaczenia typu W1, W2 są typowo przypisywane miejscom, w których następuje zmiana kierunku osi, czyli punktom załamania (wierzchołkom łamanej osi). To właśnie te punkty "organizują" przebieg osi: między nimi biegną kolejne odcinki proste, a w ich rejonie zwykle projektuje się elementy łukowe/połączeniowe.

Odpowiedź "załamania osi trasy drogowej" jest poprawna, ponieważ opisuje funkcję punktów W na osi: wskazują miejsca, gdzie nie ma już jednego, niezmiennego kierunku, tylko następuje przejście na kolejny kierunek przebiegu trasy.

Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami" językowymi:

  • "kierunkowe trasy drogowej" może sugerować punkty związane z kierunkiem, ale bez wskazania zmiany kierunku (załamania). Samo określenie jest mniej precyzyjne i nie odpowiada standardowemu rozumieniu wierzchołków osi.
  • "początkowe trasy drogowej" dotyczyłoby początku opracowania/odcinka (np. początek trasy lub początek łuku), a nie kolejnych wierzchołków załamań na przebiegu.
  • "pośrednie trasy drogowej" pasuje raczej do punktów leżących na odcinku między punktami charakterystycznymi (np. punktów pomocniczych do tyczenia), a nie do miejsc, które definiują zmianę kierunku osi.

W praktyce egzaminacyjnej warto przy analizie rysunku zadać sobie dwa pytania: czy w tym miejscu oś zmienia kierunek? oraz czy punkt jest wierzchołkiem łamanej osi?. Jeśli tak, najtrafniejszym określeniem są punkty załamania osi.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co to są punkty załamania osi trasy drogowej?
Punkty załamania osi to miejsca, w których oś trasy zmienia kierunek (wierzchołki łamanej osi). Na rysunkach projektowych pomagają opisać geometrię przebiegu trasy i wyznaczyć kolejne odcinki osi między punktami charakterystycznymi.
Jak rozpoznać na rysunku, że punkt jest punktem załamania osi?
Najprościej sprawdzić, czy w danym punkcie zbiegają się dwa odcinki osi o różnych kierunkach. Jeśli przed i za punktem przebieg osi nie jest współliniowy, punkt wyznacza zmianę kierunku, czyli załamanie osi.
Dlaczego na osiach tras stosuje się oznaczenia typu W1 i W2?
Takie oznaczenia ułatwiają identyfikację punktów charakterystycznych w projekcie i podczas tyczenia. Dzięki nim można jednoznacznie odwołać się do konkretnych miejsc na osi (np. w opisie technicznym, szkicach tyczenia i obmiarach).
Czym różni się punkt załamania od punktu pośredniego na osi trasy?
Punkt załamania definiuje geometrię (zmianę kierunku), a punkt pośredni zwykle jest punktem pomocniczym leżącym na odcinku między punktami charakterystycznymi. Punkt pośredni nie musi zmieniać kierunku osi, a załamanie zawsze wiąże się ze zmianą kierunku.
Czy punkt początkowy trasy może być jednocześnie punktem załamania?
Teoretycznie początek opracowania może być punktem charakterystycznym, ale "początkowy" opisuje funkcję w kilometrażu/zakresie, a "załamanie" opisuje zmianę kierunku. Na egzaminie trzeba rozróżnić, czy pytanie dotyczy geometrii osi, czy początku odcinka.
Jakie błędy najczęściej popełnia się przy interpretacji punktów W na rysunku trasy?
Najczęstsze są: wybór odpowiedzi na podstawie samej litery (bez analizy rysunku), mylenie pojęć "kierunkowe" i "załamania", oraz pomijanie faktu, że decydująca jest zmiana kierunku osi widoczna na planie.
Jakie inne punkty charakterystyczne spotyka się w geometrii trasy drogowej?
Poza punktami załamania spotyka się m.in. punkty związane z łukami (początek/koniec) oraz punkty do tyczenia i kontroli przebiegu osi. Ich nazwy zależą od przyjętej metody opisu trasy i dokumentacji projektowej.
Kiedy w praktyce geodezyjnej wykorzystuje się punkty załamania osi?
Wykorzystuje się je przy tyczeniu osi, kontroli zgodności wykonania robót z projektem oraz przy opracowaniu szkiców tyczenia. Punkty załamania są kluczowe, bo wyznaczają zmianę kierunku i pozwalają przenosić geometrię trasy na teren.
Jak przygotować się do zadań z osi trasy drogowej na egzaminie geodety?
Ćwicz czytanie rysunków sytuacyjnych: identyfikuj odcinki proste, miejsca zmiany kierunku, oraz punkty charakterystyczne. Pomaga też rozwiązywanie zadań z arkuszy, gdzie trzeba nazwać elementy osi bez wykonywania obliczeń.
Czy do takich pytań potrzebne są obliczenia geodezyjne?
Nie zawsze. W wielu zadaniach wystarcza poprawna interpretacja rysunku i terminologii (np. rozpoznanie punktów załamania). Obliczenia pojawiają się dopiero przy wyznaczaniu współrzędnych, kątów, długości lub elementów łuku.
info

Około 49% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z geodezji inżynieryjnej (trasowanie dróg, osie tras)
  • Ćwiczenia z czytania map i rysunków projektowych (plan sytuacyjny drogi)
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z rozpoznawania elementów trasy na rysunku

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego