W układzie pośredniego przygotowania ciepłej wody użytkowej źródło ciepła przekazuje energię do wody użytkowej za pośrednictwem wymiennika lub zasobnika z wężownicą. Aby ograniczyć czas oczekiwania na ciepłą wodę w odległych punktach poboru, stosuje się cyrkulację c.w.u., czyli dodatkową pętlę przewodów, w której woda jest stale (lub okresowo) wprawiana w ruch.
Odpowiedź "pompę cyrkulacyjną" jest poprawna, ponieważ to właśnie pompa jest elementem, który wymusza przepływ w pętli cyrkulacyjnej. Bez niej cyrkulacja nie spełniałaby swojej roli (brak stabilnego przepływu, dłuższy czas dochodzenia ciepłej wody do odbiorników, większe wychładzanie przewodów).
Pozostałe propozycje nie pasują funkcją do zadania elementu oznaczanego jako "napęd" obiegu:
- "separator powietrza" służy do usuwania pęcherzyków powietrza z instalacji, poprawia pracę obiegów i ogranicza hałas/korozję, ale nie zapewnia przepływu wody.
- "zawór zwrotny" zapobiega cofaniu się wody i wymusza kierunek przepływu, jednak sam nie powoduje cyrkulacji – działa biernie, wykorzystując różnicę ciśnień.
- "zawór bezpieczeństwa" chroni instalację przed nadmiernym wzrostem ciśnienia (zrzut medium), jest elementem zabezpieczającym, a nie napędowym.
W praktyce na schematach egzaminacyjnych pompę rozpoznaje się nie tylko po symbolu, ale też po miejscu wpięcia: zwykle znajduje się na przewodzie cyrkulacyjnym c.w.u. (powrocie) lub w pobliżu zasobnika, tak aby utrzymywać obieg w pętli.
