KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - PAŹDZIERNIK 2013

PYTANIE NR 9.
Na przedstawionym szkicu inwentaryzacyjnym zapisane są pomiary z natury tynków wykonanych na ścianach pomieszczenia. Przy obliczaniu powierzchni tynków w tym pomieszczeniu należy
Ilustracja przedstawia szkic inwentaryzacyjny pomieszczenia, który jest używany w kontekście egzaminu zawodowego dla
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedmiarowaniu tynków wg KNR 2-02 otworów okiennych i drzwiowych o powierzchni do 3 m² nie odlicza się od powierzchni ścian.
Wynika to z zasady kompensacji: mniejsza ilość tynku na polu ściany jest równoważona dodatkowymi pracami przy wykańczaniu ościeży i naroży.

Pełne wyjaśnienie:

W obmiarze i przedmiarze robót tynkarskich nie zawsze postępuje się intuicyjnie (czyli: "odejmuję każdy otwór, bo nie ma tam tynku na płaszczyźnie ściany"). W praktyce kosztorysowej stosuje się zasady z KNR 2-02, które uwzględniają realną pracochłonność wykonania tynku.

Dlaczego należy "uwzględnić powierzchnie okien i drzwi"?
Jeżeli otwór w ścianie ma powierzchnię do określonego progu (w tym kontekście: do 3 m²), to nie odlicza się go od powierzchni tynków. Małe otwory generują dodatkowe czynności: obróbkę ościeży, krawędzi, naroży, często także dokładniejsze wykończenie przy styku z futryną lub ramą okienną. Ta dodatkowa praca "kompensuje" ubytek tynku na samym polu ściany, dlatego w przedmiarze pozostawia się otwór wliczony do powierzchni.

Dlaczego odpowiedzi z "odliczyć …" są błędne?

  • "odliczyć powierzchnie okien i drzwi." – to typowy błąd automatycznego odejmowania, poprawny dopiero przy większych otworach (powyżej progu) lub w innych, odmiennie opisanych zasadach obmiaru.
  • "odliczyć powierzchnie drzwi i okien z ościeżami." – wprowadza podwójny błąd: po pierwsze nadal zakłada odliczanie małych otworów, a po drugie miesza pojęcia (ościeża są elementem, który często wymaga ujęcia robót, a nie "odejmowania").
  • "uwzględnić tylko powierzchnię drzwi z ościeżami." – jest niezgodne z logiką przedmiaru tynków w pomieszczeniu: zasada dotyczy wszystkich otworów spełniających warunek (np. okien i drzwi), a nie wybiórczo jednego typu elementu.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy pytanie dotyczy zasad KNR i czy otwory są "małe" (w praktyce: do progu). Wtedy poprawną interpretacją "uwzględnić" jest: nie odejmować ich od powierzchni tynków.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
"Uwzględnić" w tym zadaniu znaczy nie odejmować powierzchni otworów od powierzchni tynkowanej ściany. Czyli liczysz pole ścian tak, jakby otworu nie było, ponieważ dla małych otworów KNR przewiduje kompensację prac przy ościeżach.
Bo przy małych otworach oszczędność materiału na polu ściany jest mniejsza niż dodatkowa pracochłonność wykończenia krawędzi. Dochodzi obróbka ościeży, naroży i styków z ramą okna lub ościeżnicą, więc norma upraszcza rozliczenie i każe nie potrącać takich otworów.
Przelicz wymiary na metry: 120 cm = 1,20 m, 140 cm = 1,40 m. Następnie policz pole: 1,20 × 1,40 = 1,68 m². Taki otwór jest mniejszy niż 3 m², więc w zasadach KNR 2-02 nie powinien być odliczany od powierzchni tynków.
Najpierw zamień centymetry na metry: 90 cm = 0,90 m, 200 cm = 2,00 m. Pole otworu: 0,90 × 2,00 = 1,80 m². To nadal mieści się w progu 3 m², więc przy obmiarze tynków zgodnym z KNR 2-02 nie odejmuje się tej powierzchni.
Otwory odlicza się, gdy ich powierzchnia przekracza próg wskazany w zasadach przedmiarowania (w tym zadaniu: powyżej 3 m²). Wtedy zwykle odejmuje się pole otworu, a osobno ujmuje roboty związane z ościeżami, bo te powierzchnie nadal są tynkowane.
Ościeża to boczne i górne powierzchnie wnęki okiennej lub drzwiowej. Są tynkowane i wymagają dokładnej obróbki krawędzi, co zwiększa pracochłonność. Dlatego w zasadach KNR dla małych otworów przyjmuje się uproszczenie: nie odejmuje się pola otworu, bo praca "wraca" w ościeżach.
Nie. W zadaniach opartych o zasady KNR często obowiązuje próg powierzchni otworu (np. do 3 m²), poniżej którego otworów się nie potrąca. Dlatego przed wyborem odpowiedzi sprawdź, czy pytanie dotyczy przedmiarowania tynków i czy podane otwory są "małe".
Najczęstszy błąd to intuicyjne odejmowanie wszystkich otworów bez sprawdzenia progu z KNR. Drugi błąd to pomijanie faktu, że ościeża też są tynkowane, więc samo "odjęcie okna/drzwi" nie oddaje rzeczywistej pracochłonności. Warto też uważać na zamianę cm na m.
Tak, bo powierzchnię ścian liczy się jako obwód ścian (lub sumę długości odcinków) pomnożony przez wysokość tynkowania. Jeśli na szkicu podano wysokość, to jest ona kluczowa do obliczeń. W tym pytaniu jednak oceniana jest głównie zasada potrącania (lub nie) otworów.
Ucz się schematu: 1) policz powierzchnie ścian, 2) policz powierzchnie otworów, 3) zastosuj próg potrąceń z KNR, 4) pamiętaj o ościeżach. Rozwiązuj kilka przykładów z różnymi wymiarami otworów, żeby nie działać "z rozpędu".
info

Statystycznie 29% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Źródła:

  • KNR 2-02: Katalog Nakładów Rzeczowych – roboty tynkarskie, uwagi/zasady przedmiarowania dotyczące potrąceń za otwory (próg 3 m²) – źródło branżowe wskazane w kontekście zadania.

Materiały:

  • KNR 2-02 – rozdziały/uwagi ogólne dotyczące robót tynkarskich i zasad przedmiarowania
  • Podręczniki z kosztorysowania robót budowlanych (działy: obmiar i przedmiar)
  • Zadania treningowe z obliczania powierzchni tynków z otworami (arkusze egzaminacyjne/ćwiczeniowe)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego