Kości dłoni dzielą się na kości nadgarstka, kości śródręcza (I–V) oraz paliczki. Na radiogramie kości śródręcza są położone proksymalnie względem paliczków: łączą się z nadgarstkiem i przechodzą w stawy śródręczno‑paliczkowe.
Odpowiedź "II, III, IV kości śródręcza" jest poprawna, ponieważ złamanie rozpoznaje się jako linię złamania i/lub przerwanie ciągłości warstwy korowej właśnie w obrębie trzonów lub przynasady kości śródręcza promieni środkowych. W praktyce opisowej istotne jest też prawidłowe przypisanie numeru kości: I kość śródręcza należy do kciuka, a V do palca małego, natomiast II–IV odpowiadają palcom: wskazującemu, środkowemu i serdecznemu.
Odpowiedzi zawierające paliczki są nieprawidłowe, bo dotyczą kości tworzących same palce (bliższy/środkowy/dalszy odcinek palca), a nie odcinka śródręcza. Taki wybór zwykle wynika z mylenia, że "wszystko co w okolicy palców" to paliczki.
Odpowiedź z I i V kością śródręcza jest nieprawidłowa, bo wskazuje skrajne promienie dłoni (kciuk i palec mały). To typowa konsekwencja błędu orientacji na obrazie (zamiana strony promieniowej z łokciową) albo nieuwzględnienia, że kości II–IV leżą centralnie.
Na egzaminie warto przyjąć rutynę: najpierw rozpoznać kciuk (I promień), następnie "policzyć" kości śródręcza od strony promieniowej do łokciowej i dopiero wtedy ocenić, w której z nich występuje przerwanie ciągłości.
