W zapisie recepturowym poszczególne elementy mają ustalone znaczenie. Fragment "Tabl. X 0,1" wskazuje:
- postać leku: Tabl. = tabletki,
- nazwę/oznaczenie leku: X,
- moc (dawkę jednostkową): 0,1 g w jednej tabletce.
Natomiast "No. 20" oznacza liczbę jednostek (sztuk) – należy przygotować lub wydać 20 tabletek.
Zatem poprawna odpowiedź to: 20 tabletek po 0,1 g każda. Jeśli ktoś chciałby policzyć ilość całkowitą substancji w całej ordynacji, to wynosi ona 20 × 0,1 g = 2,0 g, ale pytanie dotyczy dawki do przygotowania w sensie zapisu (moc jednostkowa i liczba tabletek).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "20 tabletek po 1 g" – to typowy błąd przesunięcia przecinka (0,1 → 1). Zmienia moc dziesięciokrotnie.
- "20 tabletek po 0,01 g" – analogicznie, przesunięcie przecinka w drugą stronę (0,1 → 0,01) zaniża dawkę dziesięciokrotnie.
- "20 tabletek o łącznej masie 0,1 g" – myli dawkę jednostkową z całkowitą. W zapisie "0,1" dotyczy jednej tabletki, a nie całej ilości.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw podkreśl w zapisie postać leku, potem moc przy nazwie, a na końcu No. jako liczbę sztuk. Taka kolejność minimalizuje pomyłki.