W rysunkach wykonawczych elementów optycznych kluczowe jest stosowanie ujednoliconej notacji, aby wymagania były jednoznaczne dla wykonawcy i kontroli jakości. System ISO 10110 używa prefiksów (zapis "liczba/"), które wskazują, jakiego parametru dotyczy dana specyfikacja.
Odpowiedź "0/" jest poprawna, ponieważ zgodnie z opisem ISO 10110-2 prefiks 0/ odnosi się do dwójłomności naprężeniowej materiału. W praktyce zapis spotyka się jako 0/X, gdzie X oznacza maksymalną dopuszczalną dwójłomność wyrażoną jako różnica drogi optycznej na jednostkę długości (np. nm/cm). Takie wymaganie jest szczególnie ważne dla elementów transmisyjnych (soczewki, płytki, pryzmaty), bo naprężenia resztkowe mogą pogarszać pracę układów opartych o polaryzację i powodować degradację jakości obrazu.
Odpowiedzi "1/", "2/" i "3/" są niepoprawne, bo w systemie ISO 10110 oznaczają inne grupy wymagań niż dwójłomność: są to inne prefiksy, stosowane do różnych klas wad lub parametrów (np. cechy materiału inne niż dwójłomność lub wymagania geometryczne/kształtu). Typowym błędem jest traktowanie prefiksów jak "dowolnych" symboli lub przenoszenie oznaczeń literowych z innych praktyk rysunkowych; w ISO 10110 kluczem jest rozpoznanie, że notacja jest ustrukturyzowana i numeryczna.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że parametry materiału w ISO 10110 zaczynają się od prefiksów typu "liczba/". Jeśli pytanie dotyczy dwójłomności naprężeniowej, szukaj właśnie 0/, a dopiero potem wartości granicznej podanej po ukośniku.
